ต้วนฉุนจิ่นขยับเมาส์ คลิกเปิดหน้าต่างสนทนาในเว็บบอร์ด “ไอวี เซอร์เคิล”
บทสนทนาของพวกเขาหยุดค้างไว้ตั้งแต่ครึ่งวันก่อน
D：【พูดจุดประสงค์ของคุณมา ใครส่งคุณมาเข้าใกล้ฉัน? ต้องการอะไร?】
เทปกาวถอนขนขาเธอ：【ก็เพราะคุณรวย เพราะคุณโรคจิต แล้วก็เพราะคุณชำแหละเก่งไง โอนเงินมา 20 ล้าน แล้วฉันจะบอกว่าใครส่งฉันมา】
ต้วนฉุนจิ่นบีบนวดหว่างคิ้วเบา ๆ พลางไล่เรียงเบาะแสทั้งหมดในหัวอย่างละเอียด
ไม่กี่นาทีต่อมา เขาก็ลืมตาขึ้นฉับพลัน
“ไม่ใช่”
เหตุผลที่เขาฟันธงว่าหลิวเหมิงไม่ใช่ “เทปกาวถอนขนขาเธอ” ก็เพราะบันทึกการแจ้งความที่อีกฝ่ายทิ้งไว้ในสถานีตำรวจ ทำให้เขาติดป้ายว่าคนคนนี้โง่เขลา
แต่ความจริงแล้ว ไม่ว่าต้วนหงจะหาคนแบบไหนมาล่อลวงเขา ไม่ว่าจะอยู่ในประเทศหรือสหรัฐฯ เขาก็สามารถระบุตัวตนและสืบประวัติของอีกฝ่ายได้อย่างรวดเร็ว
แล้วถ้าอีกฝ่ายใช้วิธีซ่อนตัวกลางแสงล่ะ?
เธอจงใจไปแจ้งความ ทำให้ข้อมูลส่วนตัวดูโง่เง่า จากนั้นก็เปลี่ยนบุคลิกเข้ามาใกล้เขา ด้วยนิสัยระแวดระวังและขี้สงสัยของเขา เขาคงคิดว่าหลิวเหมิงเป็นแค่ตัวตนปลอม ๆ เช่นนั้นตัวการตัวจริงอย่างหลิวเหมิงก็จะหลบซ่อนจากรายชื่อผู้ต้องสงสัยของเขาได้ตลอดไป
เล่นสกปรกจริง ๆ!
ต้วนฉุนจิ่นเลื่อนดูประวัติแชตขึ้นไป แล้วคลิกเปิดรูปเซลฟีที่เห็นใบหน้าเพียงครึ่งเดียวและแลบลิ้นอีกครั้ง
แนวกรามชัดเจน บนลิ้นยังเห็นฝ้าขาวบาง ๆ ผิวลิ้นชุ่มชื้น อวัยวะบนใบหน้าสมดุล ไม่มีร่องรอยแต่งภาพ
กับรูปถ่ายนักเรียนของหลิวเหมิงเหมือนเป็นคนละคนกันโดยสิ้นเชิง...