บทที่ 47 เธอเรียกคุณว่าสามีเหรอ?
จางซีเห็นว่าลูกค้าต้องการ【พูดด้วยเสียง】 ก็รีบเลื่อนขึ้นไปดูทันทีเพื่อเช็กใบราคาของตัวเองให้แน่ใจ
แบบข้อความ 2,000 หยวน แบบเสียง 5,000 หยวน
อีกฝ่ายต้องการแบบเสียง
ดีเลย ลูกค้ารายใหญ่
จางซีไม่ลังเลแม้แต่น้อย นิ้วมือรีบสลับไปเปิดรหัสรับเงิน แคปภาพ แล้วส่งไปให้
เทปกาวถอนขนขาเธอ：【ภาพ.jpg (รหัสรับเงิน)】
เทปกาวถอนขนขาเธอ：【แจ้งให้ทราบ: สินค้านี้เป็นสินค้าดิจิทัล เมื่อขายแล้วไม่รับคืนหรือเปลี่ยน หากต้องการบริการหลังการขาย กรุณาจ่ายเพิ่ม】
-
อีกด้านหนึ่ง
ต้วนฉุนจิ่นมองรหัสคิวอาร์รับเงิน สีหน้าของเขายากจะบรรยาย
เขาใช้เวลาสามวินาทียืนยันว่าเธอเอาจริง
5,000 หยวน แลกกับการเรียกเขาว่าสามีหนึ่งครั้ง
เขาคือทายาทกลุ่มทุนต้วนผู้สูงศักดิ์ จบปริญญาโทสองใบจากฮาร์วาร์ด เป็นชายที่ถือครองสิทธิบัตรซึ่งมีมูลค่าประเมินนับเป็นหมื่นล้าน ทว่าตอนนี้กลับต้องทำเหมือนกำลังให้ทิปในห้องถ่ายทอดสด เพื่อซื้อคำว่า “สามี” ด้วยเงิน 5,000 หยวน
แต่เขาก็ยังเปิดหน้าจอชำระเงิน
ป้อนจำนวนเงิน: 5000.00
ยืนยันด้วยลายนิ้วมือ
เสียงแจ้งเตือนเงินเข้า ดังขึ้นในห้องเรียนขั้นบันไดแห่งหนึ่งที่อยู่ห่างออกไปหนึ่งหมื่นกิโลเมตร
อีกฟากหนึ่ง โทรศัพท์ของจางซีสั่นเบา ๆ
【เงินเข้า 5000.00 หยวน】
เทพเจ้าแห่งโชคลาภประทานพรแล้ว!
เธอกัดซาลาเปาคำโตจนแก้มป่องเหมือนปลาปักเป้า เคี้ยวตุ้ย ๆ ก่อนกลืนลงไป
เมื่อแน่ใจว่ากลิ่นกุยช่ายในปากจะไม่ทะลุผ่านเครือข่ายไปเข้าจมูกต้วนฉุนจิ่น เธอก็ก้มตัวลง ซ่อนโทรศัพท์ไว้ใต้หนังสือเรียน แล้วใช้นิ้วชี้กดปุ่มบันทึกเสียง
“สามี~”
สองพยางค์ ท้ายเสียงสูงขึ้นเล็กน้อย เจือความออดอ้อนนุ่มนวล เธอเลียนเสียงลากยาวตรงเครื่องหมายคลื่นได้อย่างแม่นยำด้วยเส้นเสียง