สถาบันชนชั้นสูงแห่งเมืองเอเป็นสถานศึกษานานาชาติครบวงจร ตั้งแต่มัธยมปลายจนถึงมหาวิทยาลัย ค่าเล่าเรียนแพงหูฉี่ อีกทั้งยังคัดเลือกนักเรียนเข้าเรียนอย่างเข้มงวด
อาชีพสตรีมเมอร์ในมหาวิทยาลัยไม่ใช่อาชีพที่ใครจะมองว่าสูงส่งนัก
ยิ่งจางซีสวมชุดฝึกซ้อมเต้นอยู่หน้ากล้อง ในปากของพวกปล่อยข่าวลือก็ยิ่งกลายเป็นพวกเต้นยั่วเพื่อเรียกยอดชม
เสียงเยาะเย้ยของเกาหวังท่ามกลางเสียงอึกทึกในตลาดกลางคืนฟังดูบาดหูเป็นพิเศษ
นักศึกษาจากโต๊ะรอบ ๆ หันมามองกันแล้ว สายตาไร้ความเกรงใจจับจ้องใบหน้าของจางซี ก่อนจะไล่มองต้นขาขาวผ่องที่โผล่พ้นกางเกงขาสั้น แล้วผิวปากใส่
「เกาหวัง นายพูดจาให้มันดี ๆ หน่อยได้ไหม!」หลิวเหมิงรวบรวมความกล้าโต้กลับ 「ซีซีหาเงินด้วยความสามารถของตัวเอง ไม่เหมือนนายที่ทำได้แค่ใช้เงินที่บ้าน!」
「ความสามารถงั้นเหรอ? ความสามารถอะไรล่ะ? ความสามารถในการบิดเอวแอ่นก้นในห้องถ่ายทอดสดหรือไง?」เกาหวังหัวเราะเยาะ
นักเรียนชายสามคนที่อยู่ข้างหลังเขาก็ขยับเข้ามาล้อม พวกเขาค่อย ๆ ก่อตัวเป็นวงล้อมอย่างไม่รู้ตัว
จางซีไม่แม้แต่จะเงยเปลือกตา ยัดไม้เนื้อย่างใส่มือหลิวเหมิง 「ตลาดกลางคืนมีหนูสกปรกเดินเพ่นพ่าน ทำเป็นมองไม่เห็นก็พอ」
เธอหยิบเนื้อแกะย่างติดมันสลับเนื้อแดงขึ้นมาเสียบหนึ่งไม้ กัดคำโตอย่างแรง น้ำมันแตกกระจายในปาก เธอหรี่ตาลงอย่างพึงพอใจ
เกาหวังเกลียดท่าทางไม่สะทกสะท้านของเธอที่สุด
ทั้งที่ครอบครัวล้มละลาย แถมยังแบกหนี้สี่สิบล้านหยวน แม้แต่กับข้าวเนื้อในโรงอาหารก็ยังกินไม่ไหว แต่ในกระดูกกลับยังมีความหยิ่งทะนงแบบคุณหนูพันล้านฝังอยู่
เขาโน้มตัวไปข้างหน้า ลดเสียงลง น้ำเสียงแฝงความสะใจอันชั่วร้าย 「จางซี เลิกทำเป็นเก่งได้แล้ว วันนี้ตอนบ่ายเธอไม่กล้าแม้แต่จะเข้าประตูคฤหาสน์หมายเลขหนึ่งบนยอดเมฆครึ่งเขา ตอนสัมภาษณ์งานติวเตอร์ใช่ไหมล่ะ?」