"วางแผนมาสิบกว่าปี ร่วมมือกับ[การกัดกร่อนแห่งเหวลึก] จงใจเข้าใกล้มู่ปิงเกอที่หลอมรวมมงกุฎราชาแห่งอุทกภัย สร้างนักบวชหมอกบางที่เป็นหายนะคู่แฝด โยนลงพื้นที่ของอู่หลางกว่างเมื่อสามปีก่อน
อาศัยความสามารถของมันสร้างผู้ศรัทธา ก่อหายนะของสถาบันศึกษาสี่สัญลักษณ์เมื่อสามปีก่อน ตามหาพลังที่หลงเหลือของ[พายุสังหาร] ปลุกผู้ประกาศลมสายฟ้า ผลักดันภัยธรรมชาติระดับเก้าทั้งสามรวมเป็นหนึ่ง กลายเป็นหายนะเหนือระดับสิบ
[คณะความว่างเปล่า]ก็ได้ประโยชน์มหาศาลจากกระบวนการนี้ ฉันพูดถูกไหม"
ข้อมูลมหาศาลกระแทกสมองของทุกคน
แผนที่วางมาสิบกว่าปีถูกเผยออก เหตุการณ์ที่กระจัดกระจายเชื่อมโยงกัน เหมือนหยดหมึกที่ตกลงบนกระดาษซวน เผยให้เห็นสิ่งที่ซ่อนอยู่ในกระดาษ
เมื่อหมอกจางหาย สิ่งที่อยู่ตรงหน้ามีเพียงแผนการอันน่าตกใจยาวนานกว่าสิบปี
ไม่รอให้ปาเจียวตอบ ซุนเฉิงใช้นิ้วบีบขยี้วิญญาณของนาง
วิญญาณที่แตกสลายกลายเป็นเศษเล็กเศษน้อยหลบหนีเข้าสู่ความว่างเปล่า ซุนเฉิงไม่สนใจปาเจียวที่เหลือเพียงวิญญาณเสี้ยวเดียว หันไปมองผู้ปกครองใหญ่สามคนแทน
[จ้าวสึนามิ]สีหน้าเสียดาย: "ไม่ไล่ตามหรือ?"
"ไม่ต้อง" ซุนเฉิงก้าวเดินไปหาทั้งสาม "ฝั่งนั้นมีคนรออยู่ เป้าหมายของฉันคือพวกแก"
[จ้าวสึนามิ]ถอนหายใจ: "โรงละครคูหรงโรยไม่เคยแสดงบทที่น่าเบื่อ ดูท่าการแสดงก่อนหน้านี้คงเป็นแค่บทนำ"
ซุนเฉิงยิ้มอย่างบ้าคลั่งมุมปาก: "แน่นอน"
[จ้าวแห่งการแตกสลาย]มีความรู้สึกไม่ดี: "เรื่องเมื่อสามปีก่อน พวกแกไม่เคยปล่อยผ่าน ยังคงสืบสวนอยู่ตลอด"