เย่ปู้หวี่ขำใส่มันเบา ๆ
“รู้สึกปลอดภัยแล้วก็ได้เวลาพูดจากลั่นกระมัง ที่จริงแล้วเรื่อง[สงคราม]น่ะเป็นยังไงกันแน่”
“อ๋อ เรื่องนั้นนะ……” เจ้าปลาวาฬน้อยแกล้งทำสายตาลอยไป “เธอลองคิดดูสิ เขาถึงกับเรียกกันว่าสงครามแล้ว แปลว่ามันถูกดึงดูดมาด้วยสงครามชัวร์ ๆ ถึงฝ่ายพวกเธอจะเป็นสงครามฉายแสงก็เถอะ แต่ดวงแบบนี้ก็ถือว่าไม่ค่อยดีเลยล่ะ ดังนั้นฉันเลยถูกส่งตัวมาพาพวกเธอหนีภัยไง”
คนทั้ง 6 เดินมารวมตัวกัน กอดอกก้มหน้ามองมัน
ตอกย้ำไม่ตรงประเด็นใช่ไหม หรืออยากคิดให้ดีแล้วค่อยตอบ?
เจ้าปลาวาฬน้อยอับอาย ร้อยปลายครีบทั้งสองเข้าหากันแล้วพูดเสียงเบา
“ก็คือ……จริง ๆ เรากำลังขัดขวางฝ่ายนั้นอยู่แล้ว แต่บ้าบอที่ว่านี่มันบ้าเกินควบคุม มันระเบิดตัวเองทิ้งเลย แล้ววางแผนจะใช้สงครามรื้อฟื้นตัวเองขึ้นมาใหม่
ไม่มีทางเลือก สงครามในโลกนี้ไม่เคยเงียบเลย แม้เราจะทำให้มันบาดเจ็บสาหัสถึง 12 ครั้ง ก็ไม่สามารถฆ่ามันได้ขาด บ้าบอตนนี่แข็งแรงเหลือเกิน ตามแผนเดิมของเรา ด้วยการประสานงานจากผู้ตัดสิน สงครามขนาดใหญ่ก็เงียบไปนานแล้ว
ดังนั้นแม้ตอนนี้ตัวบ้าบอนั่นยังไม่ตาย ก็คลื่นลมใหญ่อะไรไม่ได้ แต่แล้วผลกลับ……”
เจ้าปลาวาฬน้อยมองคนทั้ง 6 อย่างเหนื่อยใจ แม้ในใจจะเตรียมพร้อมไว้แล้วก็ตาม ว่าเมื่อคน 6 คนนี้ปรากฏตัว สถานการณ์ต้องเปลี่ยนแน่ ทุกสิ่งทุกอย่างจะเอนเอียงมาหาพวกเขาโดยไม่รู้ตัว
แต่ก็ไม่คิดว่าจะเร็วขนาดนี้
“พวกเธอน่ะ……”