โลงศพที่ผุดขึ้นมาใหม่อย่างเงียบงัน ราวกับเสียดสีอะไรบางอย่าง ผนังทั้งสี่ประกบเข้าหากัน ฝาโลงปิดลง ตั้งใจจะดับแสงอันเจิดจ้านั้นให้มอดสู
[คุกเหล็ก]จ้องมองไปยังที่ไกลด้วยสายตาเย็นชา ไซล์ด คราวนี้การตายของเพื่อน น่าจะเพียงพอที่จะเป็นสัญญาณเตือนให้เจ้าแล้ว ครั้งหน้าเจอกัน ถ้ายังฆ่าข้าไม่ได้ สิ่งที่ตายก็จะเป็นคนรอบข้างของเจ้า
วินาทีที่ฝาโลงปิดลง สายลมอ่อนๆ พัดผ่านเข้ามา พร้อมกับเสียงเพลงที่ทั้งคุ้นเคยและแปลกตา
เหมือนเสียงครวญครางเบาๆ เหมือนเสียงโหยหวน
เพลงข่มวิญญาณ?
เส้นทางสกิลการระเบิดวิญญาณบนตัวของเจียลาด์หยุดชะงักไปชั่วขณะ ใบหน้าซีดเซียวของเขาฉายแววตกใจ ก่อนจะตั้งสติได้ทันที ใช้จังหวะที่หยุดนิ่งชั่วครู่ในจังหวะนี้ รีบหยุดการระเบิดวิญญาณของตัวเอง
ความขัดข้องจากการหยุดกะทันหัน ทำให้เขาพ่นเลือดออกมาหนึ่งคำ ก่อนจะฉวยจังหวะที่[คุกเหล็ก]กำลังฉงน รีบถอนตัวออกไปอย่างรวดเร็ว ยังไม่เจอต้นกำเนิดของอีกฝ่าย ถ้าจะตายพร้อมกันก็ตายอย่างเสียเปล่า
ชั่วพริบตา อาศัยแสงริบหรี่นั้น เจียลาด์หลุดออกจากวังไปได้
"คิดจะหนี?"
[คุกเหล็ก]กำนิ้วทั้งห้า ทองคำเหลวด้านนอกโลงเหล็กสั่นสะเทือนขึ้นมาทันที กลายเป็นแขนเหล็กพุ่งเข้าจับเจียลาด์ เหล็กทั้งอาณาเขตฟื้นคืนชีพ รวมกันเป็นตาข่ายปิดฟ้าผนึกดิน ไม่มีทางหนีรอด
ขณะที่ตาข่ายเหล็กกำลังหุบเข้ามา พลังอีกสายหนึ่งบุกเข้ากลางวงอย่างดุดัน กำแพงเหล็กที่เหมือนคุก กลายเป็นหอกจู่โจมเมือง พุ่งแทงเข้าด้านในอย่างรุนแรง