อันนาเนียพาคนออกจากห้องประชุมไปด้วย ท่าทางไม่อยากยุ่งกับเรื่องภายในของวิทยาลัยไอร์เลยแม้แต่น้อย
ซิมิเอะกับแทนเนดสุดท้ายก็ไม่ได้ลงไม้ลงมือกัน เวลาล่วงเลยมาถึงช่วงเย็น
เมฆสีส้มเหมือนส้มถูกแต้มไว้บนขอบฟ้า ท้องฟ้าค่อยๆ จางหายจากอาภรณ์สีอุ่น ม่านมืดเทาๆ ค่อยๆ ทาบทามขึ้นมา กลางคืนก็มาเยือน
แสงไฟภายในฐานทัพสว่างขึ้น บอร์กและโนรารออยู่เป็นเวลานาน ทีมยอดฝีมือสองทีมที่นำโดยอันนาเนียและโจนาธานมาถึงครบแล้ว เหลือเพียงสมาชิกของวิทยาลัยไอร์ฝ่ายอเมริกายังไม่มา
โนราถอนหายใจอย่างจนใจ “ในทีมมีเด็กที่ไม่ค่อยเชื่อฟังนัก ขอให้ทุกท่านได้เห็นอะไรที่น่าอาย ฉันจะไปตามให้”
โนรายิ้มอย่างอ่อนโยนให้บอร์ก จากนั้นเดินขึ้นไปบนตึกหอพักนักศึกษา ก้าวย่างอย่างสง่างาม ยืนอยู่หน้าประตูห้องของยาค
จากนั้น ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของซิมิเอะ เธอก็รวบชายกระโปรงขึ้น แล้วเตะส่งหนึ่งที
“โครม…ปัง…ตูม…!”
เสียงที่เต็มไปด้วยจังหวะจะโคนดังผ่านเข้ามา ซิมิเอะอ้าปากค้าง
“คุณผู้หญิง…คุณโนราเธอ…”
“โอ้พระเจ้าช่วย! ไอ้โง่เวรนี่ ยังนอนไม่ตื่นอีกเหรอเนี่ย!? ยาค ไอ้สารเลวนี่ ให้ตายเถอะ ไอ้โง่! รีบกลิ้งลงมาเดี๋ยวนี้!”
เสียงด่าทอที่ไม่สง่างามเอาซะเลยลอดผ่านตัวอาคารเข้ามาให้ทุกคนได้ยิน
โจนาธานและคนอื่นๆ เงยหน้ามองพร้อมกัน หัวสิบกว่าหัวสีหน้ามึนงงมองขึ้นไปด้านบน
เมื่อกี้นี้…เสียงคุณโนราเนี่ยนะ?!
ยังไม่ทันที่พวกเขาจะตั้งสติได้ ก็เห็นร่างคนหนึ่งที่นอนขดตัวถูกเตะทะลุหน้าต่างออกมา เตะเข้าไปที่ก้นของเขาอย่างจัง พวกเขาเห็นชัดเจน