เมื่อวงแหวนเริ่มทำงานฝังลงสู่พื้น อาคารฐานทัพจมลง โมดูลด้านล่างหมุน อาคารบนพื้นดินซ่อนลงใต้ดิน โมดูลข้อมูลด้านบนประกอบเป็นเมืองที่พังทลาย
การจำลองฉากเสร็จสมบูรณ์
ภายในศาลาลอยฟ้า จ้าวเจ๋อกำลังกินแตงโม ถุยเมล็ดออกหนึ่งเมล็ด
"เทคโนโลยีที่สถาบันวิจัยต้าเซี่ยให้มา ใช้ครั้งแรกแท้ ๆ ไม่คิดว่าจะไม่ได้ใช้กับนักเรียนเรา ดันเอาไปต้อนรับนักเรียนต่างชาติ"
สายตาทอดผ่านบอร์กทั้งสามคน ติ้งรุ่ยเสวี่ยพูดอย่างเบื่อหน่าย "นักเรียนเราดูจะโกรธกันอยู่นะ สมัครแข่งขันกับเราไม่เห็นใช้ของสิ่งนี้เลย ดูท่าอยากให้พวกเขาสัมผัสประสบการณ์ความตายจริง ๆ สักครั้ง"
โนราขมวดคิ้ว "พูดยังไง สนามจำลองนี้มีอะไรพิเศษ?"
เหลยเยว่เสียบแตงโมชิ้นหนึ่ง อธิบาย "ไม่มีความพิเศษอะไร นอกจากสมจริงมาก ก็มีผลเดียว คือล็อกเลือด
วัสดุที่ให้พลังงานสนามจำลอง คือกะโหลกของจ้าวผู้นับถือ[ผู้กลืนกินรวงข้าว] มีพลังฟื้นฟูที่แข็งแกร่งมาก ในสนามนี้ ต่อให้หัวใจถูกบดขยี้ ก็ยังรักษาลมหายใจไว้ได้ รับประกันว่าไม่ตาย"
บอร์กเลิกคิ้ว "พวกแกตั้งใจจะเอามันสอนนักเรียนงั้นเหรอ?"
หรือว่าจะตั้งใจฆ่าพวกมันให้ตายไปเลย? แนวคิดการสอนของต้าเซี่ยมันโหดร้ายบ้าคลั่งขนาดนี้เลยเหรอ?
ไม่ใช่ เรื่องสำคัญไม่ใช่ตรงนี้ เรื่องสำคัญคือความตั้งใจของฉุดฟ้าพังทลายที่ใช้สนามจำลองนี้
"ซื๊อ... หรือว่าพวกมันคิดจะ..."