ทันทีที่เดินออกจากทางเดิน หอสมุดสูงตระหง่านก็ปรากฏสู่สายตา ช่องสี่เหลี่ยมเรียงรายเป็นแถวยาวราวกับรังมดที่มองไม่เห็นจุดสิ้นสุด บนอาคารสูงนั้นมีลิฟต์บินอยู่ทั่วทุกแห่ง
เหล่านักวิชาการที่กำลังยุ่งวุ่นวายเหยียบอยู่บนนั้น พวกเขาค้นหาข้อมูลที่ต้องการท่ามกลางช่องสี่เหลี่ยมหนาแน่นราวกับทะเล
นี่เป็นครั้งแรกที่เย่ปู้หวี่ได้สัมผัสด้วยตัวเองว่า ทะเลหนังสือกว้างใหญ่ไร้ขอบเขตนั้นเป็นเช่นไร
ดวงตาของเธอแทบมองตามไม่ทันแล้ว ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าหอหนังสือมีกี่ชั้นกันแน่ หลายสิบหรือหลายร้อยชั้น?
สมาคมนักวิชาการทั้งสมาคมราวกับหนังสือเล่มยักษ์ที่ประกอบขึ้นจากแผ่นพิมพ์ตัวเรียงทีละแผ่น ส่วนนักวิชาการก็เป็นดั่งคนขนย้ายตัวอักษร พวกเขาเดินทางไปมาระหว่างโมดูลต่าง ๆ
นักวิชาการคนหนึ่งเห็นนิวแมนต๋ากลับมา ก็รีบดึงตัวเองออกมาจากหนังสือทันที
“ศาสตราจารย์ต้ากลับมาแล้วเหรอ?”
สายตาของเขาไม่ได้หยุดอยู่ที่นั่น แต่ตรงไปมองร่างที่อยู่ข้าง ๆ
กระตือรือร้นอย่างมาก ไม่สิ ควรจะพูดว่าคลั่งไคล้เลยทีเดียว
เขายื่นมือออกมาอย่างคลั่งไคล้ “คุณคือคุณเย่ปู้หวี่สินะครับ ยินดีต้อนรับสู่สมาคมนักวิชาการ ผมชื่อจางถู หัวข้อวิจัยคือด้านพลังวิญญาณ ระดับพลังห้าขั้น บ้านอยู่ฉางหมิงแห่งต้าเซี่ย เงินฝากในครอบครัวมี……”
“หลีกไป!”
มือข้างหนึ่งคว้าคอเสื้อของจางถูขึ้นมา แล้วโยนเขาไปด้านข้าง
ผู้มาใหม่ก้มมองเย่ปู้หวี่ ไหล่กว้างยกขึ้นขวางไว้ คิ้วคมเข้มทั้งคู่เลิกขึ้น
เธอยกมือขึ้นลูบคาง ใบหน้าหล่อเหลาขยับเข้ามาใกล้เย่ปู้หวี่ ร่างสูงใหญ่บดบังแสงเบื้องหน้า