เก็บข้าวของเรียบร้อยแล้ว เย่ปู้หวี่มองฐานทัพเป็นครั้งสุดท้าย เพื่อนร่วมรุ่นที่ฝึกอบรมร่วมชุดต่อไปก็ใกล้จะมาถึงแล้ว หลังจากฉุดฟ้าพังทลายจากไป ทีมขอบฟ้าจะเป็นเจ้านายที่นี่
ก่อนขึ้นรถของสหพันธ์นักวิชาการโลกปัจจุบัน เย่ปู้หวี่จ้องไปทางใดทิศทางหนึ่งนานๆ แล้วจู่ๆ ก็ตะโกนออกมา
"อย่าทำกำแพงหายล่ะ!"
หัวทั้งหกของทีมขอบฟ้าโผล่ออกมา พร้อมกันว่า "หุบปากไปเลย เธออย่าทำคนหายก็พอ!"
เย่ปู้หวี่โบกมือด้วยความสบายใจ แล้วหันหลังขึ้นรถ
ในรถ นิวแมนดาที่มารับหน้าแก่ๆ ยิ้มเหมือนดอกเบญจมาศในฤดูใบไม้ผลิ ใบหน้าเก่าแก่เบ่งบานด้วยรอยยิ้มสดใสผิดฤดูกาล
"ห้องสมุดของสหพันธ์นักวิชาการเป็นยานรบอวกาศ การเปลี่ยนแปลงสภาพอากาศในโลกปัจจุบันก็คือเราควบคุม เราต้องเปลี่ยนเส้นทาง ตามข้าไปเถอะ"
เย่ปู้หวี่พยักหน้า แล้วถามว่า "คุณนิวแมนดา ทางสหพันธ์นักวิชาการมีพลังการต่อสู้ระดับสูงไหม?"
น่าจะมีคนระดับหกเจ็ดใช่ไหม ตามร่างกายประหลาดของนาง ต่อให้ไปสหพันธ์นักวิชาการก็ไม่แน่ว่าจะเลี่ยงการเจอกับหายนะได้ นางกลัวว่าถ้าเจออันตรายจะเรียกคนไม่ทัน
"ไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้น เรียกข้าว่าศาสตราจารย์ต้า ก็ได้ ทุกคนชอบเรียกแบบนั้น"
ใบหน้าอ่อนโยนของนิวแมนดาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม "มีพลังการต่อสู้ระดับสูงด้วย เป็นคนของกองรักษาความมั่นคงสังคมต้าเซี่ย หน่วยเสือขาว ซิ่วซู่จี๋ เจ้าพ่อไก่ หวงซงหมิง คุณนาย"