หากไม่ระวังระดับสิบ ถ้าไม่ระวังก็คงเป็นระดับสิบเอ็ดสินะ
ภัยธรรมชาติระดับสิบเอ็ดที่รู้จักในตอนนี้ ก็ไม่ใช่ว่าจะมีเพียงแค่ตู้เย็นใหญ่ตัวนั้นนี่นา
ไคทีสขยี้ขมับ: "นายไปทำธุระที่สมาคมอัคคีก่อน ฉันขอออกไปข้างนอกหน่อย"
"คงไม่ต้อง" จู่ๆ โข่วอิ้งก็เอ่ยขึ้น พลางหยุดฝีเท้า "ในตอนที่เรารู้ สหพันธ์โลกปัจจุบันก็คงรู้ข้อมูลนี้แล้ว"
ความจริงก็เป็นอย่างที่โข่วอิ้งคิด สหพันธ์โลกปัจจุบันรู้ข่าวนี้แล้ว และเริ่มครุ่นคิดกันอีกรอบ
คนในสำนักเลขาธิการเริ่มชาไปหมดแล้ว
"มีข่าวใหม่จากอูซู่แนวหน้า [ผู้กลืนกินรวงข้าว]และ[นิรันดร์หนาวเหน็บ]จะสงบลงครึ่งปีเพราะปัจจัยที่ไม่ทราบสาเหตุ และหลังจากครึ่งปีผ่านไป คงจะออกโจมตีโลกปัจจุบันอย่างเต็มกำลัง"
"ว้าว นี่มันข่าวดีที่ไม่ดีไม่ร้ายจริงๆ"
คนในสำนักเลขาธิการเริ่มจะบ้าไปแล้ว
ข่าวนี้เหมือนหนามที่ติดคอ ขึ้นก็ไม่ได้ลงก็ไม่ตก ทำให้คนทนทุกข์ทรมาน แต่ก็ไม่มีทางอื่น
รู้ว่าภัยธรรมชาติทั้งสองจะสงบลงครึ่งปี ก็รู้ว่าอีกครึ่งปีมันอาจจะลงมือ แต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้อย่างมีประสิทธิภาพ
"หอสังเกตการณ์วันสิ้นโลกทางนั้นว่ายังไง?"
"ตั้งแต่ตอนที่จัดระเบียบแม่น้ำลืมเลือน [นิรันดร์หนาวเหน็บ]ปรากฏตัว หอสังเกตการณ์วันสิ้นโลกก็สูญเสียร่องรอยของ[ผู้กลืนกินรวงข้าว]ไป
ข่าวล่าสุดที่ส่งมาคือ อาณาเขตของ[คุกเหล็ก]ถูกทำลายไปเกินครึ่ง [เถาวัลย์แพร่กระจาย]อาณาเขตเงียบสงัด ภัยธรรมชาติภายในเหมือนหลับใหล ปิดสนิท [หญิงชุดผุ]อาณาเขตเหมือนเคย คงจะกำลังรอดูอะไรบางอย่างอยู่