[บาปกรรม]จ้องมองร่างที่ปรากฏขึ้นในวงเดือน ความระแวงก่อตัวขึ้นในใจอย่างแผ่วเบา
มันไม่มีทางไม่ระแวง เพราะสิ่งมีชีวิตที่ข้ามกาลเวลาได้หลายตน ตัวมันเองก็คือรูปธรรมของความผิดปกติ
วงเดือนที่หรี่แสงลงระเบิดออกด้วยแสงสว่างจ้าพร่างทันทีที่เงินมือยื่นออกมา วงเดือนทั้งหลายหมุนและปรากฏขึ้นรอบกัน กระทั่งหลุดพ้นจากดวงจันทร์เอง กลายเป็นเงาร่างขนาดมหึมาแปดดวง ดุจดาวแปดดวงส่องประกายร่วมกัน ล้อมวงปกป้องท้องฟ้าของโลกปัจจุบัน
เส้นผมสีขาวปลิวไสวท่ามกลางแสงจันทร์ เย่ปู้หวี่โบกมือทักทายทุกคน
"ไม่เจอกันซะนานนะพวกท่าน หายนะหน้าใหม่ก็เยอะแยะ มาถวายของขวัญให้ฉันหรือเปล่า?"
แสงจันทร์อันไพศาลประณีตขึ้นเป็นหอกระบอกยักษ์สองคมที่แหลมทะลุฟ้าทะลุดิน พลังจิตวิญญาณที่คลุกคลีเชื่อมต่อเข้ากับแม่น้ำลืมเลือนทันที บนใบหน้าคือความทะนงมั่นใจ แต่ใต้ใจกำลังส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือด่วน
"ช่วยด้วย ช่วยด้วย! ศัตรูมันเกินมาตรฐาน ขอเปิดสูตรลับชั่วคราวหน่อยได้ไหม!"
วิญญาณทั้งหลายในแม่น้ำลืมเลือน: ……
สร้างกระแสใหญ่โตขนาดนี้ เราว่าเจอจะเหาะเกินศาสนาซะอีก ปรากฎว่ายังเหมือนเดิม ขี้ขลาดเหมือนเคย
"งั้นก็ไม่ต้องพูดพร่ำทำไม ให้ก็ได้"
แค่เวลาหายใจเดียว พลังของแม่น้ำลืมเลือนก็ไหลผ่านสะพานแสงออโรร่า มารวมกันที่ตัวเย่ปู้หวี่
ทันใดนั้น หอกระบอกสองคมที่ทะลุฟ้าทะลุดินก็มีพลังสั่นคลอนดวงดาว ดอกไม้ฝั่งอื่นสีแดงปกคลุมครึ่งดวงจันทร์ในชั่วพริบตา ผลักทุกสิ่งมีชีวิตไปสู่สภาวะแท้จริงของตัวเองอย่างเท่าเทียม