อันนาเนียไม่ได้เข้าร่วม กลับมายืนข้างอวี้ฉินแทน
"ตอนนี้ในสนามเหลือคนไม่มาก พวกคุณจัดการคนอื่นหมดแล้ว แต่ตลอดทั้งเรื่องคณะที่ปรึกษาของเราแค่ดูอยู่เฉยๆ มันชวนให้หงุดหงิด และก็ทำให้เรามีโอกาสเผชิญหน้ากับฉุดฟ้าพังทลายโดยตรง คุณว่ายังไง?"
อวี้ฉินกอดอก: "งั้นคุณมาขวางฉัน คิดว่าฉันจะไปสกัดฮาดที่ท้าทายฉุดฟ้าพังทลาย?"
อันนาเนียเลิกคิ้ว: "ฟังจากน้ำเสียงคุณ ก็ไม่ได้ตั้งใจจะสกัดสินะ?"
อวี้ฉินยิ้มอย่างมีเลศนัย เงยหน้ามองทั้งหกคนของฉุดฟ้าพังทลาย: "การเรียนการสอนจบลงแล้ว ภารกิจของขอบฟ้าจบแล้ว ฉันยินดีที่จะเห็นพวกคุณเปิดไพ่ตาย
ดูท่าทางฮาดสิ เขามีพลังหายนะอยู่ด้วย ดีเลย ดูสิว่าจะบีบให้ฉุดฟ้าพังทลายเอาของจริงออกมาได้มากแค่ไหน"
จูเลี่ยแบกดาบขึ้นบ่า: "ยินดีด้วยนะโจนาธาน นายเรียนจบจากฉันแล้ว ใช้พลังซ่อนเร้นของนายจัดการฉุดฟ้าพังทลายไปเลย สู้ๆ!"
โจนาธาน: ………?
"นายไม่ขวาง?"
จูเลี่ยเร่งเร้า: "ไปเร็วเข้า ทุ่มสุดตัวเหมือนฮาดสิ ถ้าถูกจัดการในพริบตาก็จะน่าอายเกินไปหน่อย"
ฟลอร่ายกคทา: "โจนาธาน! อย่ามัวยืนงงอยู่เลย เราใช้พลังซ่อนเร้นของเราได้แล้ว!"
โจนาธานมองกวนเสี่ยวเหมยกับจูเลี่ยที่หยุดมือด้วยความงุนงง ทำไมรู้สึกแปลกๆ ยังไงไม่รู้?
พอเห็นว่าซิมิเอะเรียนสิ่งสร้างจากวิญญาณได้แล้ว เซียวซั่วหันหลังเดินออกไปทันที