ดาบยาวอันคมกริบพร้อมพลังมหาศาลกดลงมาจากเหนือศีรษะ มั่วเยว่ยกค้อนขึ้นรับคมดาบที่กดลงมา พลางบิดตัวหลบหนามแหลมที่แทงขึ้นจากใต้เท้า
หางตาปลิวผ่านหยดน้ำหนึ่งเม็ด ตามด้วยแส้ยาวที่ปรากฏขึ้นจากที่ไหนไม่รู้ พันรอบเอวของนาง แล้วกระตุกอย่างแรง
สมดุลร่างกายของมั่วเยว่ถูกทำลาย ด้านบนมีคมดาบของโหลวกวานซานคุกคาม ด้านล่างมีหนามแหลมโผล่ขึ้นมาแทง ข้างกายยังมีมู่ปิงเกอมองอยู่ไม่ลดละ
"ฟู่เซิ่งอยู่ไหน?!"
เพื่อนร่วมทีมที่ไว้ใจไม่ได้ของนางอยู่ไหน?
"ข้าจัดการเขาไปแล้ว"
เสียงเย็นชาดังมาจากด้านหลัง มั่วเยว่ได้แต่เห็นเส้นผมสีดำปลิวผ่านไป ชั่วพริบตาก็กลับสู่ฉาก
นางมองฟู่เซิ่งที่สายตาไม่มั่นคงอย่างงุนงง
"นายเป็นอะไรไป ถูกจัดการตั้งแต่เมื่อไหร่?"
ฟู่เซิ่งพูดอย่างจนใจ "นางใช้เงาสะท้อนดอกไม้ในกระจก สร้างภาพลวงตา ตอนที่โหลวกวานซานฟันนาย นางจัดการฉันก่อนเลย"
มั่วเยว่เต็มไปด้วยความสงสัย
มู่ปิงเกอกับโหลวกวานซานจัดการพวกเรา ส่วนซูอูเว่ยกับหว่านหลานจัดการพวกของเฮ่อชวน พวกเขามั่นใจขนาดนั้นเลยหรือว่าโข่วอิ้งจะรับดาบนั้นไว้ได้?
ทุกคนกวาดสายตามองหาศูนย์กลางการต่อสู้
เห็นเพียงแสงดาบอันกว้างใหญ่ห่อหุ้มด้วยแสงและสายฟ้าร่วงลงมา เงาดำเป็นชั้น ๆ ถูกฉีกขาดราวกับกระดาษบาง
ตูม!
เกิดเสียงกัมปนาทสนั่นหวั่นไหวขึ้นในสนามแข่งขัน ฝุ่นควันที่พุ่งขึ้นพัดพาเศษหินปลิวกระเด็นกระทบโล่ป้องกันรอบอัฒจรรย์ดังเปรี้ยงปร้าง ราวกับฝนหินตกลงมา