ความกังวลของทุกคนยังไม่จางหาย
อากาศเงียบงันไปไม่กี่วินาที ทุกคนยังคงอยู่ในท่าตั้งรับ
ความเงียบสงัดก่อนพายุจะมาถึง ทำให้หัวใจทุกคนเต้นรัวไม่หยุด
ไม่กี่วินาทีต่อมา แผ่นดินก็สั่นสะเทือนขึ้นมาอย่างกะทันหัน ยอดเขาสูงตระหง่าน หน้าผาสูงชันผุดขึ้น หินผาเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วราวกับหน่อไม้ สูงขึ้นเรื่อย ๆ สูงขึ้นไม่หยุด
เสียงครืนครั่นทึบต่ำดังขึ้นจากใต้เท้าของทุกคน แผ่นดินแตกระแหงทีละน้อย
“นี่มันสถานการณ์อะไรกัน?” [ราชาสายลมสายฟ้า]เหยียบก้อนหินที่แตกกระจายลอยขึ้น หลบหนีการรุมโจมตีของสามคน
“หยุดก่อนสิ ไม่เห็นหรือไงว่าสถานการณ์มันผิดปกติ?”
ไม่สนใจบาดแผลที่ถูกสายลมและพายุฟ้าผ่าฉีกกระชากบนร่างกาย หลานหวยอวี้จ้องเขามองด้วยสายตาเย็นชา: “เห็นอยู่ แต่ก็ไม่ได้ขัดขวางที่เราจะฆ่าแก!”
[ราชาสายลมสายฟ้า]ถอยทีละก้าว แต่กลับพบว่าเบื้องหลังและรอบด้านของเขา เต็มไปด้วยก้อนหินที่ผุดสูงขึ้น
ราวกับ... ยักษ์ที่กำลังฟื้นคืนชีพ
ดวงตาของเขาเป็นประกายขึ้นมาทันที หรือว่า[เสียงกัมปนาท]ชนะ? เขาได้แกนโลกมาสำเร็จ กำลังกลับสู่จุดสูงสุดอีกครั้ง?
ทั้งสามคนเคลื่อนที่ไปมาระหว่างก้อนหินที่ลอยขึ้นและเปลือกโลก มาถึงบริเวณเดียวที่ยังคงปลอดภัย แต่กลับพบว่านักเรียนของตัวเองอยู่ที่นี่
[ราชาสายลมสายฟ้า]ยังไม่ทันได้ดีใจ ก็ถูกไซล์ดจับภาพได้ เหล็กกล้าปะทุรวมตัวเป็นฝ่ามือมหึมา ชกเขากระเด็นไปหนึ่งหมัด
โดยไม่ทันตั้งตัว [ราชาสายลมสายฟ้า]กลายเป็นลูกกระสุนเหล็กกล้าลูกหนึ่ง ทะลุทะลวงก้อนหินต่อเนื่องกัน กระแทกลงไปในดินและหินที่พวยพุ่งขึ้น