ทหารแห่งดาวซางหยวนไม่ได้โง่ พวกเขาย่อมรู้ดีว่าการเปลี่ยนแปลงของเพื่อนร่วมรบตัวเองนั้น หนีไม่พ้นความเกี่ยวข้องกับคนลึกลับกลุ่มนี้
แต่พวกเขาไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายมาด้วยความปรารถนาดี หรือมีแผนการในใจกันแน่
"ขอยืมสถานที่หน่อย ไม่ว่ากันใช่ไหม"
ทั้งหกคนเดินตรงขึ้นไปบนดาดฟ้าของเรือรบลำนี้ แล้วมองไปยังเรือรบลำอื่น ๆ ไม่ไกลที่เริ่มเกิดความโกลาหลแล้ว
"ขอลูกใหญ่หน่อย"
เย่ปู้หวี่ถูมือแล้วกระพือ แสงอ่อนโยนราวหยกชิ้นหนึ่งแผ่ออกจากฝ่ามือ ค่อย ๆ ร่างขึ้นเป็นสิ่งมหึมาที่แผ่ขยายออกสู่โลกภายนอกไม่สิ้นสุด ราวกับฟ้ามหาศาล... วงล้อแสง
วงล้อแสงที่ประดับด้วยฟันเลื่อยคมกริบลอยขึ้นกลางจักรวาล ขนาดมหึมาเทียบเท่าดวงดาว ส่องสว่างกองเรือรบของกองทัพพันธมิตร
แสงสีอ่อนนุ่มหลั่งไหลลงมาราวสายธารมหาศาลกวาดผ่านไป เติมเต็มเข้าไปในเรือรบทุกลำ
ทหารที่กำลังอยู่ในภาวะการกลายพันธุ์เงียบสงบลง ผู้คนที่ถืออาวุธต้านทานเงยหน้ามองขึ้นฟ้า เสียงร้องไห้แห่งความสิ้นหวังภายในหยุดค้าง ทุกคนมองตัวแข็งทื่อไปยังสิ่งสีขาวยักษ์ที่ลอยขึ้นมา
เสียงร้องไห้เงียบกริบลงทันที แขนที่กลายเป็นปีศาจกลับคืนสู่ปกติ คนที่ตั้งใจจะยิงตัวตายก็ร่วงนั่งลงกับพื้นอย่างหมดอาลัย กอดก้ำกึ๊กตัวเองที่กลับมาเป็นปกติแล้วสั่นเทิ้ม
ภายในบ้านที่ถูกสีแดงซึมซับ ปีศาจตัวหนึ่งที่นอนคุกคามอยู่ลืมตาขึ้น แสงจ้าสาดส่องเข้ามาในห้อง หลอมร่างของมันจนกลายเป็นผุยผง
ผู้คุมที่ทำผิดเปิดหน้าต่างอย่างสงบ พร้อมรับการลงทัณฑ์