“ผมสังเกตเห็นจุดนี้มานานแล้ว จึงได้ยื่นข้อเสนอต่อกองรักษาความมั่นคงสังคมให้จัดตั้งมหาวิทยาลัยหลายแห่ง ก่อนที่จะดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการ โดยไม่สนใจเสียงคัดค้านของผู้อื่น
แต่ก็ยังสายเกินไป โศกนาฏกรรมที่คณะความว่างเปล่าวางแผนไว้ก็ยังเกิดขึ้น”
ความเสียใจและอาลัยละลายไปกับสายลม พาอากาศหนาวเหน็บติดมาด้วย
ครูส่วนใหญ่ที่นั่งอยู่บนอัฒจันทร์ ยังไม่สามารถผ่านพ้นโศกนาฏกรรมครั้งนั้นไปได้
ติ้งรุ่ยเสวี่ยสูดหายใจเข้าลึกๆ “แล้วเธอจะทำอย่างไร?”
“หากปล่อยให้นักเรียนเลือกเอง ก็คงเหมือนเดิม ส่วนใหญ่จะเลือกสถาบันศึกษาสี่สัญลักษณ์”
หลานหวยอวี้ยกมุมปากเบาๆ ลุกขึ้นยืน สายลมที่พัดโหมพัดเส้นผมที่ขมับปลิวไหว ทอดยาวเป็นเส้นคมผ่านหางตา
นางอ้าปากกล่าวคำสี่พยางค์ช้าๆ:
“ฝึกอบรมร่วม”
“ผู้ที่สอบติดสิบสองอันดับแรก ไม่ว่าจะเลือกโรงเรียนใด จะได้รับการฝึกอบรมร่วมจากมหาวิทยาลัยเอกสี่แห่ง และจะเริ่มดำเนินแผนนี้ต่อไป
แต่ละสถาบันจะมีโควตาสามที่นั่ง และโควตานี้ไม่ได้ถาวร จะมีการอัปเดตทุกเดือน ผู้ที่ท้าทายและชนะเจ้าของที่นั่งเดิมได้ จะได้รับสิทธิ์เข้าร่วมการฝึกอบรมร่วม
รุ่นแรกกำหนดไว้สิบสองที่นั่ง ต่อไปจะปรับเปลี่ยนตามแผน แล้วทยอยปล่อยที่นั่งเพิ่มเติม”
จ้าวเจ๋อเงยหน้าขึ้นทันที “ถ้าอย่างนั้น ผู้สอบก็จะไม่แห่กันเลือกสถาบันศึกษาสี่สัญลักษณ์แล้ว เมื่อเทียบกับสถาบันศึกษาสี่สัญลักษณ์ที่มีการแข่งขันสูง สามสถาบันอื่นน่าจะเป็นทางเลือกที่ดีกว่า”
หลานหวยอี้พยักหน้า “เราจะละทิ้งการฝึกฝนกำลังพลระดับสูงไม่ได้ และก็จะปล่อยให้นักเรียนบางส่วนหมดหวังไม่ได้