มู่ปิงเกอแอบเปลี่ยนฝ่ายอย่างลับๆ ซูอูเว่ยยกมีดฟันลงมา หว่านหลานไม่พอใจที่ความเร็วไม่พอ จึงหมุนปากกาข้ามระดับที่เธอเอามาจากอาณาเขตส่วนตัวของตัวเอง แทงทะลุหัวใจของหายนะบางส่วนในพริบตา
หลังจากพยายามจะแกะจากการรัดนี้อย่างไร้ผล ในที่สุดคนที่อยู่ตรงนั้นก็เข้าใจว่า ถ้าไม่จ่ายราคา พวกเขาจะจมอยู่ที่นี่จริงๆ
มือขาวผ่องข้างหนึ่งยกขึ้น หญิงสาวผมยาวที่ก้มหน้าค่อยๆ หยิบวัสดุบางอย่างออกมาแล้วดันไปข้างหน้า ผมยาวปกปิดใบหน้าไว้มองไม่เห็น มีเพียงริมฝีปากที่สั่นระริก
“ฉัน... ยอมจ่าย”
เย่ปู้หวี่ยิ้มที่มุมปาก “เลือกได้ถูกต้อง”
ชายหนุ่มจากเขตดำคลุมบาดแผลที่ขอบปากที่ตกสะเก็ด นั่งคิดอะไรบางอย่าง
แม้แต่เว่ยเอ๋อร์จากเหวียนซีก็ยังแกะการรัดนี้ไม่ได้ ต้องยอมจำนนอย่างนั้นเหรอ พลังที่กดพวกเขาไว้และลดพลังหายนะของพวกเขาลงเรื่อยๆ นี้ มันคืออะไรกันแน่
นี่ไม่ใช่ความสามารถของบัตรประจำตัว ถ้าเขาเดาไม่ผิด พลังที่ทำให้เชียนถูหายไปเมื่อกี้ต่างหาก คือความสามารถที่แท้จริงของบัตรประจำตัวในมือของผู้หญิงผมขาวตาสีแดงคนนี้
ความสามารถที่แข็งแกร่งย่อมมีข้อจำกัด ไม่มีทางเป็นสกิลถาวร เชียนถูน่าจะถูกส่งไปยังอีกมิติหนึ่ง และมีเวลาจำกัด
ความสามารถนี้ก็ไม่สามารถใช้ได้ไม่จำกัด อย่างน้อยตอนนี้ฝ่ายนั้นยังใช้มันจัดการพวกเขาไม่ได้ แต่ไม่นับความสามารถของบัตรประจำตัว ความสามารถประหลาดที่ทำให้ทุกคนต้องคุกเข่านี้ ยิ่งน่าจับตามอง