แววตาของจ่านถูเปี่ยมไปด้วยการเยาะเย้ยเยือกเย็นอย่างไม่ปิดบัง
ผู้ไร้ความสามารถก็ควรหุบปากอยู่เงียบ ๆ อย่าซะอื่น ไม่ใช่ทำท่าทีแสดงความไม่ยอมแพ้จนน่ารำคาญ
ขณะนั้นเอง ชายเสื้อของเขาถูกใครบางคนจับกระตุกเบา ๆ
ร่างของจ่านถูสั่นสะท้าน เขาก้มลงมองเด็กที่บอบบางจนเหมือนนิ้วเดียวก็บดขยี้เป็นผุยผงได้ แล้วความรู้สึกขนหัวลุกก็พุ่งขึ้นในใจอย่างฉับพลัน
เขาถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว
เด็กคนนี้ผิดปกติ และปลาตัวนั้นในอ้อมแขนของมันก็ผิดปกติด้วย!
เสี่ยวว่านที่อุ้มเจ้าปลาวาฬน้อยเงยหน้าขึ้น "ห้ามทำอะไรเจ้าหนอนน้อยนะ"
สายตาเย็นเยียบของเจ้าปลาวาฬน้อยแทงทะลุกระดูกเข้าไปในร่าง แผลเปื่อยของวิญญาณแทงลึกเข้าไปในจิตวิญญาณของอีกฝ่าย
"อยากกลายเป็นเป้าหมายตัวต่อไปของศาลากอบกู้โลกหรือไง ก็หุบปากซะ"
แววตาของจ่านถูมืดลง ไม่ใช่สมาชิกแค่คนเดียวสินะ การเคลื่อนไหวของศาลากอบกู้โลกครั้งนี้ใหญ่โตเหลือเกิน
เชียนตูถอนสายตาที่จ้องมองเสี่ยวว่านกลับ กดความคิดในใจลง เด็กคนนี้ไม่ธรรมดาแน่นอน ถ้าความจำเธอไม่ผิดพลาด คนกลุ่มนี้ล้วนเคยปรากฏตัวอยู่เคียงข้างฉุดฟ้าพังทลายมาแล้ว
ได้รับความสนใจขนาดนี้ ชวนให้อยากรู้จริง ๆ
ส่วนโหลวกวานซานที่ก้าวเข้าสู่ดาวมรณะก็เปิดโหมดตัวต่อสว่านทันที มุดดินลงสู่ใต้พิภพ
รู้อยู่แล้วว่าสมบัติล้ำค่าอยู่ที่ไหน ก็ไม่จำเป็นต้องเสียเวลาอยู่ที่นี่
เช่นเดียวกับโข่วอิ้งที่เพิ่งก้าวเข้ามาในดาวมรณะ ถูกต้นไม้ยักษ์ที่เคลื่อนไหวบ้าคลั่งโถมตัวเข้าใส่ แต่เขาก็ตัดสิ่งที่รัดกุมตัวเองออกอย่างคุ้นชิน แล้วนั่งลงบนลำต้นเพื่อไตร่ตรองแผนต่อไป