โหลวกวานซานเป็นฝ่ายเอ่ยปากก่อน ทั้งร่างตั้งตรงราวกับคมดาบที่เผยพิษสงออกมาเต็มที่
ท่ามกลางสายตาที่เต็มไปด้วยความอยากรู้และคาดหวังของคนรอบข้าง โหลวกวานซานพูดอย่างจริงจัง: "ทีมอันดับหนึ่งของโลก"
"…………"
หว่านหลานทนดูไม่ได้จึงยกมือปิดตา
"ให้เซลล์เดียวเดี่ยวนี้คิดชื่อนี่ ฉันก็บ้าไปแล้วจริงๆ"
มู่ปิงเกอหันหน้าหนี: "รุ่งอรุณ"
ซูอูเว่ยเอ่ยขึ้น: "ฉันว่าตะวันนิรันดร์ไม่เลว"
โข่วอิ้งครุ่นคิด: "ฉันขอโหวตให้ฉีกวิบัติหนึ่งเสียง"
หว่านหลานเลิกคิ้ว ใครจะไปคิดว่าพวกนี้ตั้งชื่อทีมกันจริงจังขนาดนี้
"งั้นฉันขอตั้งว่าถือเทียนเก็บแสง"
โหลวกวานซานผุดลุกขึ้นยืน ตบโต๊ะปังๆ: "ทีมอันดับหนึ่งของโลกฟังไม่เพราะเหรอ ง่ายๆ ตรงไปตรงมาแล้วก็ยิ่งใหญ่"
ห้าคนพร้อมใจกันตะโกน: "ปฏิเสธ!"
ทุกคนหันไปมองเย่ปู้หวี่พร้อมกัน
มุมตาของเย่ปู้หวี่กระตุก ชื่อที่ทุกคนตั้งกันล้วนมีพลังมากมาย ยิ่งดีกว่าที่เธอคิดไว้มากนัก
ถือเทียนเดินกลางราตรี ถือแสงฉีกวิบัติ รุ่งอรุณแตกสลาย ฟากฟ้าตะวันนิรันดร์
ไม่ว่าชื่อไหนก็มีความหมายที่ดีทั้งนั้น
เธอควรจะพูดชื่อที่ยิ่งใหญ่ๆ ออกมาสักชื่อเพื่อให้เข้ากับพวกเขาด้วยหรือไม่
เย่ปู้หวี่ครุ่นคิดค้นหาคำในหัวอย่างทุกข์ใจ คิ้วขมวดแน่นจนคิดไปคิดมาผมขาวทั้งหัวแทบจะชี้ตั้ง
พลัง ความกล้า เท่สุดๆ...
"อืม...ฉุดฟ้าพังทลาย?"
เมื่อพบว่าทุกคนมองเธอด้วยสายตาแปลกๆ เย่ปู้หวี่หัวเราะแห้งๆ: "ฮ่าๆ ฉันคิดเล่นๆ น่ะ ดูท่าจะเว่อร์ไปหน่อยสินะ"