เมื่อเข้ามาในฐานทัพ เย่ปู้หวี่ก็พบว่า ที่นี่ไม่ได้แตกต่างจากโรงเรียนมากนัก
หรืออาจจะบอกได้ว่าสิ่งอำนวยความสะดวกที่นี่ยังดีกว่าโรงเรียนเสียอีก ตามป้ายนำทาง ทั้งสองคนก็หาห้องเรียนสำหรับรายงานตัวพบ
พอเย่ปู้หวี่และซูอูเว่ยเข้าไปก็พบว่า คนส่วนใหญ่มาเกือบครบแล้ว
ซูอูเว่ยเลิกคิ้ว: "ดูเหมือนพวกเราจะมาสายไปหน่อย"
เย่ปู้หวี่มองไปรอบๆ และเห็นหางม้าสูงที่คุ้นเคยตรงตำแหน่งใกล้หน้าต่าง
"คุณมู่!"
มู่ปิงเกอหันกลับมา พยักหน้าอย่างสงบให้เย่ปู้หวี่ที่กำลังโบกมือทักทายเธอ
สือช่านที่นั่งอยู่แถวแรกตรงประตูไอคอ ใช้ปากกาเคาะโต๊ะ: "คุณเย่ มาแล้วก็มารายงานตัวก่อนสิ"
เย่ปู้หวี่หยิบปากกาแล้วเซ็นชื่ออย่างรวดเร็ว: "เซ็นตรงนี้ก็ได้ใช่ไหม?"
สือช่านคิดอยู่ครู่หนึ่ง เลื่อนกระดาษแผ่นบนออกแล้วชี้ไปที่แผ่นล่าง: "ตรงนี้ก็ต้องเซ็นด้วย"
"โอ้"
เย่ปู้หวี่เขียนเร็วมาก โดยไม่ทันสังเกตสายตาที่มีความหมายของสือช่าน และไม่ทันสังเกตเสียงไอที่ดังระงมไปทั่วห้องเรียน
ซูอูเว่ยขมวดคิ้ว กำลังจะห้ามปราม แต่ก็พบว่าเย่ปู้หวี่เขียนเสร็จแล้ว
สือช่านปรบมืออย่างดีใจ: "ดีมาก ดีมาก คลาสฝึกอบรมร่วมของเรา มีหัวหน้าห้องคนแรกเกิดขึ้นแล้ว"
ทุกคนในห้องเรียนพากันเอามือปิดหน้า ช่างไม่มีความระมัดระวังเอาเสียเลย
เย่ปู้หวี่มองซ้ายมองขวา ยังไม่เข้าใจสถานการณ์: "หัวหน้าห้อง ใครกัน?"
ขนาดซูอูเว่ยยังอดดูไม่ได้: "ก็เธอไง เพิ่งถูกหลอกเข้าไปแล้วยังไม่รู้อีกเหรอ?"