ยังไม่ทันที่[การกัดกร่อนแห่งเหวลึก]จะตั้งตัวได้ แสงศักดิ์สิทธิ์อีกหนึ่งสายก็สาดส่องลงมาจากอีกทิศทางหนึ่ง
ท่ามกลางแสงศักดิ์สิทธิ์ เหล่าอัศวินในชุดเกราะเดินออกมา นำโดยคนหนึ่งซึ่งถือศีรษะอยู่ในมือ
“อัศวินราชสำนักนิวโรม รับคำสั่งมา ได้สังหารราชาแห่งอุทกภัยแล้ว……”
ชายคนนั้นปล่อยมือ ศีรษะของราชาแห่งอุทกภัยตกลงสู่กระแสธารโคลนของ[การกัดกร่อนแห่งเหวลึก] ทิ้งรอยเลือดเน่าเปื้อนคดเคี้ยว
“ประกาศสงครามกับ[การกัดกร่อนแห่งเหวลึก]”
ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา[เสียงกัมปนาท]ก็รู้ว่า[การกัดกร่อนแห่งเหวลึก]ถึงคราวซวยแล้ว
เขาถอนตัวโดยไม่ลังเล ร่างกายที่แตกสลายไม่หยุดหย่อนแตกเป็นก้อนหินเล็ก ๆ จำนวนมาก แล้วหายไปในความว่างเปล่าอย่างสิ้นเชิง
ทิ้งเพียงคำถอนหายใจ: “[การกัดกร่อนแห่งเหวลึก]พวกเราแพ้แล้ว”
[การกัดกร่อนแห่งเหวลึก]เริ่มเคลื่อนย้ายพลังแกนกลางของตัวเองแล้ว ก่อนที่แกนกลางสัมบูรณ์จะถูกย้าย จะต้องซื้อเวลาให้เพียงพอให้ได้
“โลกปัจจุบัน ช่างทำให้คนคาดไม่ถึงจริง ๆ งั้นก็มาสู้กันเถอะ ฉันจะดูซิว่าพวกเธอจะกำจัดฉันได้ยังไง!”
ในเวลาเดียวกัน หน่วยเต่าดำก็บุกเข้าสำนักงานใหญ่ของ[คณะความว่างเปล่า]แล้ว
แต่กลับไม่ได้ผลลัพธ์ตามที่คาดหวังไว้
มองดูความยุ่งเหยิงทั่วพื้น หัวหน้าหน่วยเต่าดำเตะประตูอย่างหงุดหงิด ฝ่าเท้าลงไป หลุมบั้งก็ปรากฏขึ้นบนประตู
เหมือนปลาตายที่ถูกผ่าท้อง นอนอยู่ในกองเอกสารระเกะระกะ