"ถ้าทำได้ ฉันยอมลอง"
เย่ปู้หวี่ได้รับคำตอบ ดีใจได้แค่เสี้ยววินาทีก็หมดแรงหดหู่ลง
"ปล่อยให้ฉันคิดดูก่อนว่าจะทำยังไง"
โข่วอิ้งที่อยู่ข้าง ๆ นิ้วขยับเล็กน้อย เคาะต้นแขนไปทีละจังหวะ
"ตามหลักทฤษฎีแล้ว วิธีนี้ไม่ได้เป็นไปไม่ได้ การแยกสติของ[การกัดกร่อนแห่งเหวลึก]กับดาวกระจกน้ำออกจากกัน ก็เทียบเท่ากับการแยก[เสียงกัมปนาท]ออกจากแกนกลางของดาวพานฉือ ทำได้ไม่ยาก
แต่เหมือนกับที่ตัวต้องสติของดาวพานฉือถูกเก็บไว้ในแกนกลางของดาว ดาวกระจกน้ำก็จำเป็นต้องมีบางสิ่งที่เป็นสัญลักษณ์สำหรับเก็บสติของพวกเขาไว้ จะเอาน้ำตรงหน้าพวกนี้มาเป็นแกนกลางคงไม่ได้หรอก"
มู่ปิงเกอพูดขึ้น "อาจไม่จำเป็นต้องไม่ได้ก็ได้"
"ว่ายังไง" โหลวกวานซานถาม
"ให้ฉันเป็นผู้รับช่วงดูดกลืนพลังของ[การกัดกร่อนแห่งเหวลึก] เย่ปู้หวี่ใช้เซียนซีซู่เยว่เสริมความแข็งแกร่งให้สติของดาวกระจกน้ำ แบบนี้ทั้งสองก็จะแยกออกจากกันได้ คล้ายกับที่เคยทำกับ[เสียงกัมปนาท]ในตอนนั้น"
"เธอทำได้จริงเหรอ การดูดกลืนพลังของ[การกัดกร่อนแห่งเหวลึก]" เย่ปู้หวี่ถาม
มู่ปิงเกอยิ้มเบา ๆ เปิดปากด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม
"ตัวฉันตอนนี้แข็งแกร่งกว่ามัน การดูดกลืนและผนึกเก็บไว้เป็นเรื่องง่าย ไม่ต้องเป็นห่วง"
"ดี งั้นลองดูก็ได้"
เย่ปู้หวี่ยกมือขึ้น "ในสภาพนี้ ฉันก็ไม่รู้ว่าเซียนซีซู่เยว่จะทำได้ถึงขั้นไหน ดังนั้นบอกชื่อของเธอมาก่อนสิ ผู้ที่หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับสติของดาว"
เงาลอยนามในห้วงดาวรำลึกอดีต
"จินเชา... กระจกน้ำจินเชา"
ดวงจันทร์ขาวราศีงามเงยขึ้น เส้นสายเหมือนหยกหลั่งแสงวอนอุ่นลงมา