โข่วอิ้งเซถลาหน้าซ้น พลังความกดดันขนาดนั้น สร้างความฮือฮาได้ขนาดนั้น สุดท้ายกลับให้ฉันลงมือ?
เขาถอนหายใจเบา ๆ ร่างแปลงเป็นเงามืดพุ่งทะยานออกไป
เย่ปู้หวี่ดึงสติกลับมา สมาธิจดจ่อ เล็งเป้าไปที่เป้าหมาย
หลังจากเป็นผู้ประทานพร วิชาแรกที่เย่ปู้หวี่เข้าใจได้ คือการล็อกวิญญาณ
ไม่รู้ว่าเพราะเจ้าปลาวาฬน้อยทนเห็นเธอยิงพลาดบ่อย ๆ ไม่ไหวหรือเปล่า เลยให้ความสามารถนี้มา สำหรับเย่ปู้หวี่แล้ว มันก็เหมือนเพิ่มเลนส์เล็งที่ยิงโดนแน่นอน ดัดส้นกริช
ก่อนหน้านี้เล็งที่เนื้อหนัง ยังหลบได้ ตอนนี้เล็งที่วิญญาณ โหดกว่าเดิมอีก
เหมือนขอทานได้ตราหงส์มา ต้องยอมแม้ไม่ยอม เว้นแต่จะเจอจอมยุทธ์ที่ฝีมือลึกล้ำจนบดขยี้ตรานั้นได้ ไม่งั้นใครมาก็ต้องเจ็บตัว
"ล็อกวิญญาณ ยิงแม่นร้อยเปอร์เซนต์!"
กระสุนที่อัดแน่นด้วยพลังงานพุ่งทะยานออกไป
หลานหวยอวี้ยกทวนยาวขึ้น กวัดแกว่งฟาดผ่าน อากาศบริเวณที่ปลายทวนผ่านยังบิดเบี้ยวและแหลกสลาย
ใช้พลังอันไร้ขอบเขตทำลายการโจมตีของเย่ปู้หวี่ แล้วพลิกทวนเสียบลงพื้น งัดตัวโข่วอิ้งที่ซ่อนอยู่ในเงามืดออกมา แล้วสะบัดทิ้งไป
เย่ปู้หวี่มุมปากกระตุก พูดอะไรไม่ถูก กลัวก็กลัวพวกจอมยุทธ์ที่จู่โจมไม่ให้โอกาส
การโจมตีของเธอไม่ทันได้แตะปลายทวนของหลานหวยอวี้ด้วยซ้ำ ยังไม่ทันได้ออกฤทธิ์ ก็ถูกพลังอันกว้างใหญ่บดขยี้จนสลาย
ความสามารถที่เก่งกาจแค่ไหน ก็ไม่พอให้มองเมื่อเจอพลังที่เหนือกว่าบดขยี้
"ว้าว... จะสู้ยังไงเนี่ย?"