ในตอนแรก ไม่มีเอ็นพีซีคนไหนใส่ใจคำเตือนนี้ แม้แต่หลิงเว่ยและชิวอันก็ไม่เชื่อว่าพวกเขาจะบ้าถึงขั้นนำป้ายประจำตัวสีทองมาแลกเปลี่ยน
จนกระทั่งประตูบานใหญ่เปิดออก สายลมหนาวเหน็บพัดพาไอสีขาวทะลักเข้ามา ประหนึ่งอสูรยักษ์ที่เปิดม่านเริ่มงานเลี้ยง
ฝีเท้าเย็นยะเยือกก้าวเข้าสู่ปราสาท ผู้คนมากหน้าหลายตาต่างเงยหน้ามองเห็นหกคนที่นั่งอยู่กลางโต๊ะยาวอย่างโดดเด่นสะดุดตา
พวกเขาราวกับเป็นเจ้าของปราสาทตัวจริง รอคอยแขกผู้มาเยือนอย่างเงียบสงบ เมื่อแขกเดินเข้ามา พวกเขาก็เงยหน้าขึ้น มุมปากโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มอันแยบยล จ้องมองพวกเขา
พลังระดับเจ็ด แต่กลับทำให้ผู้มาถึงสัมผัสได้ถึงแรงกดดันที่วาบผ่านไปชั่วขณะ
ท่ามกลางความเงียบงัน เสียงปรบมือช้า ๆ ดังขึ้น ดึงดูดความสนใจของทุกคน
"ยินดีต้อนรับสู่ปราสาท ร่วมงานเลี้ยงการแสดง"
ตัวตลกร่างสูงโปร่งในชุดทักซิโดโค้งตัวอย่างสง่างาม คำนับทักทายแขกผู้มาเยือน
"ข้าคือผู้ดำเนินรายการในงานนี้ ตัวตลก ขอทุกท่านโปรดอดทนด้วย"
มีคนเอ่ยขึ้นอย่างไม่พอใจ "รีบประกาศธีมของงานในครั้งนี้เถอะ อย่ามัวแต่อ้อมค้อม ข้ารอไม่ไหวแล้วที่จะฉุดคนหกคนที่ทำตัวดีเกินจริงพวกนั้นลงจากเก้าอี้"
ตัวตลกหันไปมองคนหกคน พวกเขาตอบด้วยรอยยิ้มอันเจื่อน
ช่วยด้วย เจอเหยื่ออีกแล้ว
ตัวตลกคิดในใจอย่างจนใจ แม้จะรู้ว่าพวกเขาจะมา แต่ไม่คิดว่าคนหกคนนี้จะดึงดูดความเกลียดชังได้ตั้งแต่แรกเห็น ทั้งยังถือป้ายประจำตัวสีทองหกใบอีกด้วย