"อัศวินกิตติมศักดิ์หว่านหลาน [คุกเหล็ก]……เอ่ สหายที่ดีของเจ้า วันที่ดีอยู่นี่นา"
ผมสีแดงสะบัดเล็กน้อย มือข้างหนึ่งวางบนไหล่ของโข่วอิ้ง ไคทีสมองข้อความบนเครื่องสื่อสารแล้วอุทานชม
เขาลูบคาง พูดด้วยท่าทางลุยๆ
"ฉันบอกแล้วไงว่าเจียลาด์อารมณ์ไม่ดี มีแต่คนทั้งโลกว่าฉันลำเอียง การที่เขาสามารถทำลายอาณาเขตของ[คุกเหล็ก]ไปมากกว่าครึ่ง และโจมตีตัวตนจริงของมันได้อย่างมีประสิทธิภาพ อัศวินปากเหม็นนั่นต้องทุ่มสุดตัวแน่นอน
แค่ไม่รู้ว่าเรื่องอะไรกันแน่ที่กระตุ้นให้เขาคลั่ง จนไม่คำนึงถึงภาพรวมแล้วเปิดฉากโจมตี ไว้เจอกันคราวหน้าค่อยถามละกัน ต้องมีเรื่องราวดีๆ แน่นอน"
โข่วอิ้งที่กำลังดูข้อความอยู่ เอามือของไคทีสออกแล้วพูดด้วยน้ำเสียงจนใจ
"หัวหน้าสโมสร ท่านมีเวลามาล้อเล่น ทำไมไม่ไปตามล่าภัยพิบัติจากมนุษย์ที่ซ่อนตัวล่ะ"
"ช่างเถอะคุณโข่วประธาน หากไม่มีระบบติดตามแม่นยำจากบ้านจำลองพฤติกรรม ฉันไปก็มีแต่จะทำให้พวกนั้นบ้าคลั่งหนักขึ้น"
โข่วอิ้งเม้มริมฝีปาก: "ฉันก็แค่คนใหม่"
ไคทีสหัวเราะลั่นแล้วตบไหล่เขา: "คนต้าเซี่ยนถ่อมตัวเหลือเกิน แค่ไม่โผล่หน้าก็ทำให้บ้านจำลองพฤติกรรมยืนหยัดในอเมริกาได้ กลายเป็นพื้นที่จำลองเขตสามที่ผู้คนคุ้นเคย
เพิ่งโผล่หน้ามาก็ตัดส่วนแบ่งของบ้านจำลองพฤติกรรม แค่ครึ่งเดือนก็เป็นประธานบ้านจำลองพฤติกรรม ทำให้สมาคมใหม่นี้ติดหนึ่งในสิบของสมาคมใหญ่แห่งอเมริกาได้