แต่ยังไม่ทันที่เชียนถูจะเริ่มลงมือ เบื้องหลังแผ่นหลังก็ส่งความเย็นเยียบฉีดซ่านขึ้นมาโดยไม่มีปี่มีข้อ
[ความมืด]ลืมตาขึ้นมองผู้มาเยือนที่ไม่ได้รับเชิญ
“บุกมาเองโดยไม่เชิญ ศาลากอบกู้โลกมีงานอดิเรกแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่”
ยอดอาคารสูงตระหง่าน ร่างสูงเพรียวก้มมอง ไม่สนใจความมืดที่พันธนาการรอบด้าน จ้องตรึงไปยังสองคนด้านล่าง
เส้นผมยาวเป็นคลื่นปลิวผ่านข้างขมับ ส่องประกายสีน้ำเงินหม่น
[ความมืด]ก้าวออกไป อำพรางปกป้องเชียนถูไว้ข้างหลัง ใบหน้าที่เคยสุขุมเยือกเย็นไม่หวั่นไหวต่อสถานการณ์ใดๆ บัดนี้กลับเพิ่มความหนักอึ้งเข้ามาเล็กน้อย
ไม่คิดว่าหล่อนจะมาเอง อะไรกันแน่ที่ทำให้ผู้หญิงคนนี้ยอมวางภารกิจของศาลากอบกู้โลก และปรากฏตัวต่อหน้าชาวโลก
หรือว่าศาลากอบกู้โลกจะลงมือจริงแล้ว แต่จุดเริ่มต้นคืออะไร และทำไมต้องมายุ่งกับอันยวนเจี๋ยเฉา
ไม่หรอก... ไม่ใช่เพื่อแก้แค้นหรอก...
คิดถึงตรงนี้ [ความมืด]มีเหงื่อเย็นซึมออกที่หน้าผาก น้ำเสียงก็แฝงการดูเชิงเข้ามา
“บุกมายามค่ำคืนเช่นนี้ ไม่ทราบว่ามีธุระอะไร”
เชียนถูไม่เคยเห็นคนคนนี้มาก่อน รู้เพียงว่ารู้สึกได้คลุมเครือว่าผู้มาเยือนคนนี้อันตรายมาก อันตรายยิ่งกว่าพี่สาวคนที่สองอีก
“พี่สอง หล่อนรู้จักคนนี้?” เชียนถูถามอย่างแนบเนียน “หล่อนคือใครกันแน่”
[ความมืด]จ้องมองอีกฝ่าย “ที่นั่งอันดับสองแห่งศาลากอบกู้โลก ชื่อจริงมีแต่พี่สาวคนโตที่รู้”