ตามธรรมเนียมแล้ว ไม่เคยมีใครรอดชีวิตจากคำถามของผู้เฝ้าประตูได้เลย
ผลงานที่ไม่มีใครรอดชีวิต ทำให้พวกเขาไม่คิดว่าคนทั้งหกคนนี้จะผ่านไปได้
แต่ผลลัพธ์กลับเป็น...
ท่ามกลางสายตาจับจ้อง ผู้เฝ้าประตูที่ไม่เคยขยับเขยื้อนกลับขยับหลบ ให้เห็นประตูเข้าสู่ปราสาทโบราณก่อนกำหนด
ผู้เฝ้าประตูไม่พูดสักคำ มีเพียงการกระทำที่แสดงถึงการยอมรับ ไม่มีใครรู้ว่าเหตุใดเขาจึงยอมรับคนทั้งหกคนนี้ แม้แต่ฉุดฟ้าพังทลายเองก็ไม่เข้าใจ
ในสายตาพวกเขา คำถามทั้งแปดข้อนี้ไม่ยากเย็นอะไร แถมขอบเขตกว้างขวาง คำตอบก็แตกต่างกันไปตามแต่ละบุคคล พวกเขาก็ไม่รู้ว่าคำตอบที่แท้จริงในใจของผู้เฝ้าประตูคืออะไร
แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาต้องกังวลในตอนนี้ เนื่องจากได้รับการยอมรับแล้ว รีบเข้าไปดีกว่า
คนทั้งหกแบกสมาชิกสำนักไท่ชูที่หมดสติสองคน ก้าวเข้าไปในปราสาทโบราณอย่างสง่างาม ท่ามกลางสายตาที่ไม่อยากเชื่อของผู้คนนับไม่ถ้วน
กลุ่มคนที่รออยู่ด้านนอกปราสาท หลายคนที่โกรธแค้นจนหน้าตาบิดเบี้ยว
“ทำไมกัน! ทำไมพวกเขาหกคนถึงเข้าไปได้ ฉันไม่เชื่อ!”
เขากัดฟันเดินไปหาผู้เฝ้าประตู สายตาดุร้าย “ฉันก็ต้องการการยอมรับเหมือนกัน”
แล้วพื้นที่ที่กั้นจากโลกภายนอกก็ถูกสร้างขึ้น ไม่กี่วินาทีต่อมา ร่างของชายคนนั้นล้มลงหน้าประตู ถูกNPCในปราสาทเผาทำลาย
ผู้คนที่กำลังคิดจะลองดีเงียบลงทันที พิสูจน์ให้เห็นว่าการยอมรับของผู้เฝ้าประตูนั้นเป็นเรื่องลึกลับจริงๆ ใครจะไปรู้ว่าเหตุใดเขาถึงยอมรับคนทั้งหกคนนั้น