เหลือบมองประตูใหญ่ของปราสาทโบราณ ก่อนมองเงาร่างที่มั่นคงดุจขุนเขาบนชั้นสอง ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ผู้ลึกลับคนนี้มีพลังแข็งแกร่งกว่าตน
แรงข่มขวัญจากนิ้วเดียวเมื่อครู่นี้ยังฝังแน่นในความทรงจำ
เชียนถูมองเงาร่างบนชั้นสองอย่างลึกซึ้ง ก่อนเก็บท่าทีเตรียมโจมตีลง
“ในเมื่อเป็นคำขอของเจ้าบ้าน เช่นนั้นข้าย่อมปฏิบัติตาม”
ผู้ที่ลงมือเมื่อครู่นี้ อย่างน้อยก็อยู่ระดับสิบสาม หรืออาจสูงกว่าระดับสิบสามเสียด้วยซ้ำ น่าสนใจ ดูเหมือนครั้งนี้ที่มีบัตรประจำตัวสีทองปรากฏขึ้นถึงหกใบจะไม่ใช่เรื่องบังเอิญ ปราสาทโบราณก่อความวุ่นวายตัดสินใจเล่นใหญ่เสียแล้ว
ไพ่ตายอย่างความลับแห่งการบรรลุเทพนิ่งเงียบมานับไม่ถ้วนศตวรรษ ในที่สุดปราสาทโบราณก็ทนไม่ไหวจนต้องปล่อยมันออกมาแล้วหรือ
ลงมือทุกสามชั่วโมงก็เพียงพอให้นางจัดการเจ้าพวกนั้นทั้งหกได้แล้ว เงื่อนไขคือ…ต้องหาคนที่หดหัวซ่อนตัวให้เจอเสียก่อน
เสียงอึกทึกนอกปราสาทโบราณก็ถูกตัดขาดเช่นกัน ทุกคนหน้าซีดเผือด จ้องมองท้องฟ้าเหนือปราสาทโบราณอยู่นานโดยไม่อาจเรียกสติกลับคืน แม้นิ้วนั้นจะหายลับไปแล้ว แต่ความรู้สึกหายใจไม่ออกยังคงวนเวียนอยู่ในใจ
มีคนถามด้วยน้ำเสียงสั่นเทา “นั่นมันอะไรกันแน่?”
หลายคนขาอ่อนทรุดนั่งลงกับพื้น
“เกือบไปแล้ว เมื่อกี้ข้าเกือบคิดว่าตัวเองต้องตายเสียแล้ว”
“ดูเหมือนปราสาทโบราณก่อความวุ่นวายก็ไม่ปลอดภัยเท่าไรแล้ว พวกเรารีบออกไปก่อนเถอะ”
“ไม่ดูละครสนุก ๆ แล้วหรือ?”
“จะดูอะไรอีกเล่า ชีวิตแทบจะรักษาไว้ไม่ได้อยู่แล้ว ตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าเชียนถูเสียอีก เขตดวงดาวแห่งนี้ยังไม่พอให้เขาเล่นเลยด้วยซ้ำ”