ข้ามผ่านแดนดารา แสงสีแดงจากคมดาบปรากฏเหนือดาวทั้งสาม
เขาไม่ฆ่าผู้ไม่เกี่ยวข้อง เพียงตามหาบุคคลที่ร่วมมือในเรื่องนี้ แล้วลบพวกมันให้สูญสิ้น
ไม่มีใครกล้าขอชีวิต ดาบที่ฟันร่างสรวงสรรค์อยู่เหนือศีรษะ ไม่ส่งตัวคนก็ต้องตายกันทั้งหมด
"ฉันได้บอกตำแหน่งของพวกมันไปแล้ว ขอให้ท่านเสด็จออกไปเถอะ เรื่องร้ายกาจของชางยวน... ข้ารู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้ง เราไม่มีความสามารถจะควบคุมพวกหายนะนั้น ขอโทษ"
"ใครฆ่าคนของท่าน ท่านก็ไปตามหาคนนั้น เรื่องนี้เราไม่รู้อะไรเลย ส่วนพวกหายนะนั้นจะเอายังไงก็ตามใจ เราหาตัวมันไม่เจอ แถมยังต้องเดือดร้อนจากมันอีก
แต่ท่านเองกลายเป็นหายนะไปแล้ว การฆ่าหายนะต่อไปมันมีความหมายอะไร หรือว่า ท่านแค่อ้างการแก้แค้น แล้วอยากให้ทุกดาวในแถบนี้ตายตามไปด้วย?"
"ฆ่าไปเถอะ จู้อิ้น การล่มสลายของชางยวนมันเป็นทางเลือกของชะตาฟ้าอยู่แล้ว พวกเราก็แค่ปรับตัวตามธรรมชาติ การกลายเป็นหายนะมันไม่ดีตรงไหน ผู้แข็งแกร่งเป็นใหญ่เป็นความจริงที่ไม่เคยเปลี่ยน
ผู้ตื่นรู้กับหายนะต่างกันตรงไหนกันแน่ ตอนนี้ท่านเองก็เป็นหายนะแล้วไม่ใช่เหรอ ถามใจตัวเองดูสิ การต่อต้านหายนะ มันจำเป็นจริงหรือ"
สามดาว สามคำตอบ
คนที่อาลัยเสียใจ คนที่ไม่แคร์ และคนที่เชื่อว่าตัวเองไม่มีความผิด
ฝนสีเลือดตกลงมาเป็นระลอกแล้วระลอกเล่า เสื้อผ้าบนตัวชางยวนถูกเลือดเปื้อนแดง บรรยากาศรอบตัวยิ่งมืดมน แต่ฆาตจิตที่พุ่งทะยานกลับไม่ลดลง หนักขึ้นกว่าเดิม