“เรื่องนี้ต้องขออภัย ไม่มีคำตอบให้”
ไม่ว่าจะร่วมมือกันแค่ไหน เธอก็เป็นได้ไม่มีทางเผยเรื่องลับระดับนี้ให้ใครฟัง
เว่ยเอ๋อร์พูดต่อ “ฟังฉันให้จบก่อน ไม่จำเป็นต้องให้ไทชูโหลวทำอะไรเลย เพียงแค่พวกคุณกลับไปบอกให้พวกเขาถ่วงเวลา ฉันวางแผนจะปล่อยข่าวปลอมว่า กองทัพเสี่ยซีจะโจมตีไทชูโหลวในเร็ววันนี้
หายนะของฝ่ายอื่นจะต้องมารวมตัวแถวๆ ไทชูโหลว และกำลังหลักของเสี่ยซีจะโจมตีที่อื่นแทน”
เย่ปู้หวี่พยักหน้า “แต่เราจะไว้ใจได้อย่างไรว่าเสี่ยซีโจมตีหลอกเท่านั้น ถ้าพวกคุณตั้งใจให้ไทชูโหลวลดการเฝ้าระวัง แล้วร่วมมือกับฝ่ายหายนะอื่นบุกใหญ่ แบบนั้นเราไม่กลายเป็นพาเสือเข้าบ้านหรือ?”
เว่ยเอ๋อร์ยื่นกุญแจหนึ่งดอกออกมา
“นี่คือเรือธงที่มีชื่อเสียงโด่งดังที่สุดของเสี่ยซี ของขวัญให้พวกคุณ พวกคุณสามารถขับมันไปที่ไทชูโหลวได้ ถ้าฝ่ายที่ล้อมโจมตีไทชูโหลวคือพวกคุณเอง ก็คงวางใจได้แล้วสินะ”
เย่ปู้หวี่จ้องมองเว่ยเอ๋อร์อยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะรับกุญแจนั้นมา
ให้พวกเธอแอบอ้างเป็นคนของเสี่ยซีทำหน้าที่เป็นเหยื่อล่อ ดึงสายตาของฝ่ายอื่นไปที่ไทชูโหลว แล้วตัวเองลงมือแอบแร้งเบื้องหลัง กลอุบายดีจริงๆ
เรื่องนี้มีความเสี่ยง ถ้าดึงความแค้นเกินขอบเขต พวกฝ่ายอื่นหันหางเปล่งมาที่พวกเธอแทน ก็ไม่สนุกแน่
แต่สำหรับพวกเธอแล้ว นี่เป็นข้อเสนอที่ปฏิเสธไม่ได้จริงๆ
ยิ่งไปกว่านั้น เพียงแค่เปิดปากก็แจกเรือธงมาให้ นับว่าเตรียมของขวัญมาครบเลยทีเดียว