หวงจือซินและเหยียนชูต่างเงยหน้ามองไปยังเย่ปู้หวี่ตัวจิ๋วโดยไม่รู้ตัว
ดูท่าจักรวาลนี้คงไม่เหมือนของพวกเธอ เหตุเป็นตัวกำหนดผลลัพธ์ของเวลา หมายความว่าถ้าเธออยากได้อะไร เธอจะสร้างผลลัพธ์ที่กำหนดไว้แล้วขึ้นมาได้ตามใจ แล้วปล่อยให้เวลาหาทางไปถึงจุดหมายนั้นเอง
ฮืม… นี่มันเกินมาตรฐานเกินไปแล้วนะ
หวงจือซินเริ่มทบทวนบทบาทที่ตัวเองแสดงอยู่ เส้นด้ายสีแดงที่เธอคว้ามานั้น มันคือสิ่งที่เธอบังเอิญคว้าได้จริง ๆ หรือเป็นความจริงที่ถูกเหตุและผลล็อกไว้แล้วกันแน่
แล้วความจริงนี้ถูกล็อกไว้ตั้งแต่เมื่อไร ตั้งแต่เธอมาถึงจักรวาลนี้ หรือตั้งแต่จักรวาลถือกำเนิด หรือจะก่อนหน้านั้นไปกว่านั้น ตอนที่เธอตรวจพบสัญญาณเวลานั่น
“ฮืม… คิดลึกแล้วขนลุก”
เหยียนชูก็รับรู้เช่นกัน การที่พวกเขามาที่นี่เพื่อเป็นผู้สังเกตการณ์ แม้กระทั่งการพบเด็กน้อยคนนี้ อาจเป็นความจริงที่ถูกกำหนดไว้แล้วก็ได้
“ไม่คิดก็กลัวไม่ใช่เล่น งั้นหมายความว่าการที่จักรวาลนี้ยุบตัวแล้วสร้างใหม่คือผล ส่วนการที่พวกเราไล่ตามสัญญาณเวลามาที่นี่แล้วกลายเป็นผู้สังเกตการณ์คือเหตุสินะ”
สมาชิกสำนักงานบริหารกาลอวกาศจ้องมองเย่ปู้หวี่ที่ยังงงๆ อยู่ ต่างกลืนน้ำลายแอบ ๆ
อิทธิพลที่ข้ามกาลอวกาศแบบนี้ มันน่าสะพรึงเกินไปแล้ว
เย่ปู้หวี่ตัวจิ๋วรู้สึกได้ถึงสายตาสำรวจของทุกคน จึงสะดุ้งแล้วหดตัวถอยหลังเล็กน้อย ท่าทีขี้อายแบบนั้นกลับทำให้บรรยากาศหนักอึ้งคลายลงได้บ้าง
ตู้รั่วยกมุมปากขึ้นโดยไม่รู้ตัว แล้วเอ่ยขึ้นเพื่อคลายบรรยากาศ “เอาเถอะ เมื่อเรื่องราวทั้งหมดชัดแจ้งแล้ว คงไม่มีปัญหาเรื่องฝ่าฝืนกฎอะไรอีก