เมื่อเห็นท่าทีของซุ่ยหยาง ทั้งหลายก็มีหลักในใจ
สิ่งที่พวกเขาจับไม่ได้มากที่สุดคือท่าทีของวิหารกอบกู้โลก ครั้งนี้ฝ่ายตรงข้ามออกมาแข็งกร้าว ก็พอจะเข้าใจสถานการณ์ตรงหน้าได้แล้ว
ผลสุดท้ายที่ฉายชัดคือเหล่าผู้ตรวจสอบแผนที่หลายคนก็กระตือรือร้นขึ้นไม่น้อย
ปานอี้ยิ้มพลางยื่นเอกสารหนึ่งฉบับออกมา: "พบกันครั้งแรก ก็ไม่มีของขวัญอะไรพอจะมอบให้ ข้อมูลเกี่ยวกับ[ชีวิต]นี้ คงเป็นสิ่งที่ทุกท่านต้องการในตอนนี้ ครั้งนี้ข้าก็จะไปด้วย หวังว่าจะได้อยู่ด้วยกันอย่างราบรื่น"
หางจิ่วว่างจ้องซุ่ยหยางอย่างลึกซึ้ง แล้วหันไปทางเย่ปู้หวี่และคนอื่นๆ สายตากลับข้ามกลุ่มคนหนุ่มสาวไปมองจ้าวเจ๋อและคนอื่นๆ ที่นั่งอยู่ด้านหลัง
แววตาเผยความรังเกียจออกมาโดยไม่รู้ตัว
"ข้าไม่มีอะไรจะพูด แต่จะเตือนทุกท่านในดินแดนสุดท้าย ก่อนที่จะยืนหยัดได้ เปิดช่องทางเชื่อมต่อโดยพลการ ให้อารยธรรมของตัวเองเชื่อมกับโลกใบนี้ คือการตัดสินใจที่โง่เขลา"
พูดจบ ร่างสูงใหญ่ก็ลุกออกจากที่นั่งไป
เยี่ยนเยี่ยนหดคอเล็กน้อย ดวงตากลอกไปมา
เซียงหมิงหยางชำเลืองดูเอกสารที่ปานอี้ยื่นให้ มุมปากยกยิ้มเย็นชา
"ข้ากับหางจิ่วว่างเห็นตรงกัน อย่าเปิดประตูของพวกคุณง่ายๆ อารยธรรมหลักที่ข้าเป็นตัวแทนเรียกว่าเซิ่งฮั่ว ประกอบด้วยอารยธรรมอื่นอีกหนึ่งร้อยยี่สิบห้า ยินดีต้อนรับทุกท่านมาหาข้าเพื่อแลกเปลี่ยน ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ได้ ส่วนตอนนี้..."