"ผมอยากให้พวกคุณช่วยแนะนำผมให้ได้พบกับราชาเหี่ยวเฉา!"
เหยียนเยี่ยนรวบรวมความกล้าพูดออกมา หน้าผากชุ่มไปด้วยเหงื่อ ฝ่ามือเปียกโชก
แต่สิ่งเดียวที่เขาพอจะเดิมพันได้ ก็คือตัวเขาเอง
"ผมรู้ว่าผมเป็นแค่เจ้าหน้าที่วาดภาพเล็กๆ ไม่มีอำนาจอะไร ไม่มีทรัพยากรอะไร การขอแบบนี้มันเกินไป แต่ผมยังหวังว่าทุกคนจะพิจารณาให้หน่อย!"
ซุ่ยหยางหรี่ตามอง: "แกขอฉันดีกว่า อยากพบราชาเหี่ยวเฉานัก ทำไมไม่มอบชีวิตตัวเองเพื่อจุดประสงค์นั้นล่ะ?"
เหยียนเยี่ยนส่ายหน้า ใบหน้าซีดเผือด
"ไม่ได้ ชีวิตผมไม่ได้!"
ซุ่ยหยางหัวเราะเย็น: "ขี้ขลาด ตั้งแต่ไม่มีความกล้า ก็อย่ามีความทะเยอทะยานใหญ่โต"
การได้พบราชาเหี่ยวเฉา แล้วใช้ชื่อของหอคอยกอบกู้โลก เพื่อช่วงชิงอำนาจ
คิดได้แม้กระทั่งด้วยปลายเท้า
"อืม...ก็ไม่ใช่ว่าไม่ได้" เย่ปู้หวี่เคาะโต๊ะ "ตอนนี้เราไม่ต้องการให้แกทำอะไร แต่บางเรื่องอาจจะหาแก ชอ...รอการสำรวจปาฏิหาริย์[ชีวิต]เสร็จสิ้น ฉันช่วยเรื่องนี้ให้แกได้"
ได้ยินคำพูดของซุ่ยหยาง แสงในตาเหยียนเยี่ยนแทบจะดับลง แต่เสี้ยววินาทีถัดมา ได้ยินเสียงเย่ปู้หวี่กลับสว่างวาบขึ้นมาทันใด
"ขอบคุณ ขอบคุณ!"
"ฉันมีคำถามอีกข้อจะถามแก คนก่อนๆ ต่างมองคนที่อยู่ข้างหลังพวกเรา แกทำไมถึงมองพวกเราหกคนตลอด?"
เหมือนมั่นใจว่า ฝ่ายฉุดฟ้าพังทลายต่างหากที่มีอำนาจต่อรองสูงสุดที่นี่ การขอพบราชาเหี่ยวเฉา ก็เป็นการเอ่ยขอต่อพวกเขา ไม่ใช่ซุ่ยหยาง