ทะเลสีครามและเสี่ยวไป๋มาถึงทีหลัง ยืนขึ้นข้างหน้าเหล่านักเดินทางแห่งความว่างเปล่า เผชิญหน้ากับสิ่งชั่วร้ายที่พุ่งเข้ามา
เสี่ยวไป๋หยิบตราสัญลักษณ์ออกมาหนึ่งชิ้น บีบไว้ในอุ้งมือ “เย่ปู้หวี่ พวกเรามาช่วยแล้วนะ ดีใจกันไหม~”
ทะเลสีครามบีบแน่นตราสัญลักษณ์ในมือ รีบบอก “ราชาสายลมสายฟ้า เตรียมเปิดประตู!”
ทั้งสองสะสมพลังมาตลอด เพื่อให้ตราสัญลักษณ์ยึดสมญาณของสถานที่นี้ไว้ และตอนนี้ในที่สุดก็เสร็จทันก่อนภัยพิบัติ
ราชาสายลมสายฟ้ารีบหยิบตราออกมา “มาแล้ว! ด่านสูงๆ ที่เอาชีวิตเดิมพันแบบนี้ ก็ยังเป็นกลิ่นอายคุ้นจมูกเหมือนเคย!”
ขอให้ครั้งนี้ไม่ต้องระเบิดตัวเองเถอะ
ตราสัญลักษณ์ทั้งสามเชื่อมต่อเป็นเส้นตรง สามเหลี่ยมที่คมมีดกรีกไว้เริ่มหมุน ราชาสายลมสายฟ้าร้องเร่งในใจ ต้องทันเวลา ขอให้เป็นคนที่แข็งแกร่งพอ
ทันทีที่ลี่หย่งเห็นรูปสามเหลี่ยม ความเร็วของมันพุ่งทะยาน ยื่นมือออกไปด้วยความเร็วเหนือแสง ต้องการบีบอัดสิ่งอันตรายนี้ให้แตกสลาย
ทะเลสีครามกัดฟัน “เร่งให้ฉันเร็วขึ้น!”
ทั้งหกของฉุดฟ้าพังทลายข้างหลังก็ตะโกนพร้อมกัน
“ออกมาเดี๋ยวนี้!”
พลังมหาศาลบิดเบือนปริภูมิ เสียงระเบิดฝ่าอากาศดังกึกก้อง ดวงตาของราชาสายลมสายฟ้าเห็นเงาร่างที่ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ มือที่ยื่นออกมาใกล้เข้ามาทีละนิด
สามเมตร หนึ่งเมตร ยี่สิบเซนติเมตร...
เคร้ง!
คมดาบอันแหลมคมหนึ่งแฉกพุ่งออกมาจากประตูมิติ ปะทะเข้ากับมือของลี่หย่ง เสียงสั่นสะเทือนก้องหวั่วไปทั้งฟ้า
ทันใดนั้น เจตจำนงฆ่าฟันอันทรงพลังจนแทรกซึมเข้ากระดูกก็พุ่งทะลุมาจากอีกปริภูมิหนึ่ง แสงดาบเส้นเดียวฉีกม่านฟ้า ทั้งแผ่นดินและท้องฟ้าตกอยู่ในความเงียบงัน