ผู้รับผิดชอบการตรวจสอบกล่าวขึ้นว่า "ระบบเฝ้าติดตามแสดงผลว่าปกติ และสิ่งของเหล่านี้เรานำมาด้วยกันทั้งหมด ของที่แจกจ่ายตามจุดพักก่อนหน้านี้ก็เอามาจากกองนี้ ไม่มีทางที่ก่อนหน้านี้ไม่เห็นมีปัญหา แล้วจู่ๆ มาวันนี้จะมีปัญหา ต้องตรวจเครื่องตรวจจับหรือเปล่า?"
"ไม่ใช่ปัญหาที่เครื่องตรวจจับ ฉันเพิ่งสัมผัสได้ถึงพลังหายนะนิดหน่อย ตรวจของอื่นๆ ดูด้วย"
โหลวกวานซานกระโดดขึ้นรถ ตรวจตราสิ่งของบนรถอย่างละเอียด
คนอื่นๆ เห็นดังนั้นก็เริ่มลงมือกัน
ไป๋จ้าวเอนหลังพิงรถมองดูทีมงานที่กำลังวุ่นวาย สายตามีอารมณ์บางอย่างที่ไม่ชัดเจน พลังหายนะ ทำไมเขาถึงไม่ได้สัมผัสได้ล่ะ?
"หัวหน้าหลัว ทุกอย่างปกติ ไม่พบความผิดปกติอื่น"
โหลวกวานซานขมวดคิ้ว ตัดสินใจ: "นำสิ่งของเหล่านี้กลับไป เราส่งของชุดใหม่ให้ใหม่ ของที่นำเข้านี้ จะให้พลาดแม้แต่นิดเดียวไม่ได้"
เมื่ออาหารมีปัญหา แนวหน้าต้องเผชิญวิกฤตแน่นอน
อาหารคือสิ่งสำคัญที่สุดของแนวหน้า จะประมาทแม้แต่น้อยไม่ได้ ยอมเสียเวลาไปส่งของชุดใหม่ ดีกว่ามองข้ามความผิดปกติแม้เพียงเล็กน้อย
เห็นเพื่อนร่วมรบที่รับผิดชอบตรวจตราหน้าตาบูดบึ้ง โหลวกวานซานก็ตบมือเบาๆ
“อย่าทำหน้าบูดบึ้งเลย เรื่องนี้ฉันจะไปพูดกับหัวหน้ากองอู๋เอง เรากลับไปยื่นขอเสบียงชุดใหม่อีกครั้ง เมื่อกี้ฉันเพิ่งพูดกับหัวหน้าฝ่ายเสบียงของจุดพักนี้ไปแล้ว ไม่มีปัญหา ทันแน่นอน”
ขบวนรถเดินทางกลับ ในขณะเดียวกัน เรือรบลำหนึ่งปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าเหนือความสูงหมื่นเมตร