"เจ้าต้องดูดซับเศษเสี้ยวแห่งตำแหน่ง เพื่อหลุดพ้นจากพันธนาการของข้า ดังนั้นพอข้ารู้ว่าเจ้าพยายามจะเลื่อนขั้น ข้าก็มาเลย"
เย่ปู้หวี่ฟังเข้าใจทันที
"ที่ข้าไม่ได้เลื่อนขั้น ก็เพราะเจ้านี่แหละ"
เจ้าปลาวาฬน้อยพูดไม่ออก: "ใช่...ก็ไม่เชิง เรื่องนี้จะโทษข้าไม่ได้นะ"
มันไม่ยอมแบกความผิดนี้แน่นอน
เย่ปู้หวี่ใช้มือลูบหน้า พลังบางส่วนของนางมาจากเจ้าปลาวาฬน้อยจริง ๆ จะให้ไปโทษมันก็คงไม่ถูก
จะเล่น จะหยอก ก็แยกแยะได้ ความหวังดีของปลาวาฬต้องรับไว้ในใจ
"ถ้าแก้ได้ก็พอ แล้วข้าจะไปเก็บเศษเสี้ยวแห่งตำแหน่งของ[นิรันดร์เยือกแข็ง]"
เจ้าปลาวาฬน้อยห้ามนางไว้: "อันนั้นไม่เหมาะกับเจ้า เหมาะกับมู่ปิงเกอเพื่อนร่วมทีมของเจ้ามากกว่า ข้าเอามาหลายแบบให้เจ้าแล้ว เลือกที่ถูกใจได้เลย"
พูดจบ ก็หยิบเศษเสี้ยวออกมาเจ็ดแปดชิ้นที่มีสีต่างกัน ลอยอยู่ตรงหน้าเย่ปู้หวี่
"เลือกได้เลย นี่คือที่พวกเราคิดว่าเหมาะกับเจ้า"
เย่ปู้หวี่มองเศษเสี้ยวสีสันต่าง ๆ ตรงหน้า มุมปากกระตุก รู้สึกเหมือนตอนฮ่องเต้เลือกนางสนม ขณะที่เจ้าปลาวาฬน้อยคือองครักษ์คนสนิทที่คอยรวบรวมสมบัติ
"นี่มัน..."
"พวกเราเลือกมาจากคลัง ล้วนเป็นหายนะที่พวกเราฆ่ามา ระดับต่ำสุดคือสิบเอ็ด ข้าแนะนำให้เลือกชิ้นสีขาวนี่ ระดับสิบสามเลย"
เย่ปู้หวี่กลืนน้ำลาย อยากได้จริง ๆ แต่ก็รู้ดีว่าตัวเองมีความสามารถแค่ไหน