หนุ่มน้อยที่ถูกจูบจนเคลิ้ม ดวงตาคลาคล่ำไปด้วยความปรารถนา สายตาคมเข้มขึ้นเรื่อย ๆ เขาเชยคางขึ้นช้า ๆ ใช้หัวแม่มือเช็ดคราบน้ำชาพีชที่ติดอยู่ที่มุมปาก จ้องมองเธอตรง ๆ ราวกับกำลังมองเหยื่อ
"หลูเสี่ยวเสี่ยว ทำไมเธอชอบเอาเปรียบฉันนักนะ"
หลูเสี่ยวเสี่ยวไม่ได้สบตากับเขา แต่ก็สัมผัสได้ถึงสายตาร้อนแรงนั้น จึงหดตัวถอยหลังไปครึ่งนิ้วโดยไม่รู้ตัว
"ฉัน..." เธออ้าปาก จู่ ๆ ก็ไม่รู้จะอธิบายยังไง หัวสมองว่างเปล่า ภาพการจูบกันอย่างดูดดื่มเมื่อครู่ รบกวนความคิดของเธอไปหมด จนเรียบเรียงคำแก้ตัวไม่ออกแม้ครึ่งประโยค
เซ่าเอินฉือลุกขึ้นยืนอย่างกะทันหัน เดินไปสองสามก้าวก็มายืนข้างเธอ โน้มตัวลง แขนข้างหนึ่งเท้าบนพนักเก้าอี้ข้างหลังเธอ อีกมือหนึ่งจับข้อมือเธอไว้ แล้วโน้มหน้าเข้าไปใกล้ ๆ พูดว่า
"ครั้งนี้เป็นแค่การจูบ ครั้งหน้าล่ะ?"
เสียงของชายหนุ่มต่ำมาก เหมือนเสียงกระซิบข้างหู สายตาจับจ้องความวุ่นวายใจของเธออย่างไม่ปิดบัง
ขนตาของหลูเสี่ยวเสี่ยวสั่นไหว ไม่กล้าตอบ
มือที่ข้อนิ้วชัดเจนของเขาจงใจกำข้อมือเธอแน่น แล้ววางลงบนเอวของตัวเอง ดวงตารูปอัลมอนด์ยิ้มไม่ยิ้ม น้ำเสียงเยาะเย้ยเล็กน้อย "ครั้งหน้าเธอคงจะแกะเข็มขัดกางเกงให้ฉันแล้วสินะ เอ่อ?"