เซ่าเอินฉือได้รับข้อความจากหลูเสี่ยวเสี่ยวตอนที่ตัวเขาอยู่ในห้องเรียนแล้ว
ปลายเดือนเมษายนสำหรับนักเรียนสาขาคอมพิวเตอร์คือช่วงเวลาที่แสนยุ่งเหยิง ทั้งสอบกลางภาค การบ้าน งานวิจัยที่ถาโถมเข้ามา ช่วงนี้การแข่งขันบาสเกตบอลที่ทางมหาวิทยาลัยจัดขึ้นทำให้เสียเวลาเรียนไปไม่น้อย นักเรียนห้องเทียนจีแทบจะมีเรียนทั้งวัน
เช้านี้มีวิชา "ทฤษฎีการคำนวณ" และ "พื้นฐานคณิตศาสตร์สำหรับการเรียนรู้ของเครื่อง" สองวิชานี้ขึ้นชื่อว่าเป็นวิชายากหินปากกัด อาจารย์ไม่เคยรอใคร ถ้าขาดเรียนไปหนึ่งคาบก็ต้องใช้เวลาสองถึงสามคืนอ่านหนังสือเองเพื่อชดเชย
ถ้าเป็นเวลาปกติ เซ่าเอินฉือจะไม่ขาดเรียน
แต่วันนี้เป็นช่วงเวลาพิเศษของหลูเสี่ยวเสี่ยว หลังจากได้รับข้อความขอความช่วยเหลือ เขาก็ไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว ปิดแล็ปท็อปแล้วยื่นให้เซี่ยอี้ฮุยที่นั่งอยู่ข้างๆ พูดเสียงเรียบๆ ว่า "ช่วยดูแลให้หน่อย มีธุระ ขอออกไปหน่อย"
หยุดไปครู่หนึ่ง เขาก็เสริมอีกประโยค "ช่วงเช้าช่วยอัดหน้าจอให้หน่อย"
พูดจบก็ลุกขึ้นเดินออกไป
เซี่ยอี้ฮุยกอดแล็ปท็อปไว้ด้วยสีหน้างงงวย "เซ่าเอินฉือ อาจารย์จะมาแล้ว! นายจะไปไหนน่ะ?"
เซ่าเอินฉือไม่แม้แต่จะหันกลับมา ทิ้งไว้เพียงแผ่นหลังที่เย็นชา "มีธุระ"
"มีอะไรสำคัญไปกว่าคาบของอาจารย์เหออีกล่ะ?"
เสียงของเซี่ยอี้ฮุยดังมาจากด้านหลัง แต่เซ่าเอินฉือไม่ตอบ
หลังจากเดินออกจากประตูมหาวิทยาลัย เขาก็เดินไปที่ลานจอดรถ พร้อมกับเปิดแอปเดลิเวอรี่หาร้านสะดวกซื้อใกล้ๆ เลือกร้านที่ใกล้ที่สุด สั่งชุดกลางวันหนึ่งแพ็ค ชุดกลางคืนหนึ่งแพ็ค และกางเกงอนามัยสำหรับนอนหนึ่งแพ็ค