"เฮ้ย แฟนของยอดอัจฉริยะเซ่าเท่ขนาดนั้นเลยเหรอ!"
"ว่าแต่นะ หลูเสี่ยวเสี่ยวจากวิทยาลัยชีววิทยานี่หน้าตาดีจริงๆ"
เสียงซุบซิบใต้เวทีเดือดพล่านราวกับน้ำเดือดที่กำลังปุดๆ
บนเวทีบรรยาย เซ่าเอินฉือถึงกับงงไปสามวินาทีกว่าจะตั้งสติได้ แววตาฉายแววสับสนเล็กน้อย
เขาคิดไม่ออกจริงๆ ว่าหลูเสี่ยวเสี่ยวทำแบบนี้ในสถานการณ์แบบนี้ได้ยังไง
แต่สุดท้ายเซ่าเอินฉือก็ไม่ยอมให้หลูเสี่ยวเสี่ยวต้องอับอายต่อหน้าสี่ร้อยคู่สายตา เขาวางปากกาเลเซอร์ลงแล้วก้าวขายาวๆ เดินลงจากเวทีท่ามกลางสายตาที่จับจ้องทั้งห้อง
แล้วต่อหน้าทุกคน เขาก้มหน้าลงเล็กน้อย ประทับริมฝีปากลงบนริมฝีปากของเธออย่างบางเบาและเรียบง่าย เหมือนแมลงปอแตะผิวน้ำ พร้อมเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเอ็นดูและตามใจ: "เอาล่ะ ฉันกำลังสอนอยู่ นั่งรอฉันตรงนี้ให้เรียบร้อยนะ"
เหล่านักเรียนรอบๆ หลูเสี่ยวเสี่ยวพากันกลายเป็นหินทั้งกลุ่ม แม้แต่การหายใจยังลืม
แม่เจ้า! พวกเขามาแค่ฟังบรรยายแท้ๆ ยังโดนยัดข้าวหมาให้เต็มปากอีกเหรอ?
พอเซ่าเอินฉือกลับไปบนเวที สีหน้าเขาก็กลับมาเย็นชาราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เพียงแต่ปลายหูที่แดงเรื่อๆ เท่านั้นที่แอบหักหลังเขา
เขาหันหลังให้ทุกคนแล้วอธิบายต่อ: "หนึ่ง. ออกแบบ dp สองมิติ[i][j]: กำไรสูงสุดจากการเติมเต็มบูธ i แรก โดยใช้แพ็กเกจใหญ่ j ครั้ง; cnt[i][j] บันทึกจำนวนวิธีพร้อมกัน..."
หลูเสี่ยวเสี่ยวซบหน้าลงไปในแขน ปลายหูร้อนจนแทบจะควันขึ้น เธอตัวแดงไปทั้งตัว
037 ดีใจไม่รู้เวลาเด้งข้อความขึ้นมา: [ยินดีด้วยเสี่ยวเสี่ยวที่ทำภารกิจ 53 สำเร็จ ภารกิจของวันนี้จบลงแล้ว ขอให้เรียนในคาบของเซ่าเอินฉืออย่างมีความสุขนะ~]
หลูเสี่ยวเสี่ยวกัดฟันด่าในใจ "037 ฉันเกลียดนายที่สุด!!!"
คราวนี้หน้าตายับย่อยยับหมดแล้ว