แสงจากนอกหน้าต่างทอดเฉียงเข้ามา ตกลงบนร่างของทั้งสองคน
เซ่าเอินฉือยืนก้มลงสวนแสง โอบเธอไว้ในซอกระหว่างโซฟากับอกของเขา แสงเรืองรองลากเส้นบนใบหน้าด้านข้างของเขาอย่างคมคาย
หลูเสี่ยวเสี่ยวทั้งตัวทรุดลงไปในอ้อมกอดของเขาโดยไม่ทันตั้งตัว ไม่ทันได้ให้เธอได้คิด ชายหนุ่มก็ก้มลงจูบอย่างถือสิทธิ์ ความคิดของเธอว่างเปล่าไปชั่วขณะ
เขาระบายความคิดถึงและความหึงหวงของหกวันนี้ลงในจูบนี้ ลมหายใจของเขาหนักขึ้นเรื่อยๆ จูบก็ยิ่งลึกซึ้งขึ้น
เซ่าเอินฉือจูบไปพลางถอดเสื้อคลุมของตัวเองออก เหลือเพียงเสื้อยืดสีขาว ปลายนิ้วที่ข้อต่อชัดเจนเผลอไพล่ควานลงไปปลดสายเสื้อบนหัวไหล่หอมกรุ่นของเธอ ลิ้นของเขาว่องไวชอนไชไปทั่วช่องปากของเธอ ดูดซับความหวานของน้ำพีชขาวทั้งหมดในปากเธอ
037 ไม่อยากรบกวนจูบอันเร่าร้อนของทั้งคู่ แต่ภารกิจกำลังจะเกินเวลา จึงเตือนเธอ: [เสี่ยวเสี่ยว อย่าเพิ่งจูบ ภารกิจสำคัญที่สุด เดี๋ยวเสร็จแล้ว พวกเธอจะจูบนานแค่ไหนก็ได้]
หลูเสี่ยวเสี่ยวลืมตาขึ้นทันที เห็นดวงตาสีดำสนิทสงบนิ่งของเขา ความปรารถนากำลังปั่นป่วนอยู่ในนั้น
เธอระงับความตื่นเต้นของตัวเอง ตบเบาๆ ที่อกเขา ในที่สุดก็หาช่องว่างจากจูบร้อนแรงของเขาได้ หอบหายใจเบาๆ แล้วพูดว่า "ขอทายาให้ก่อนเถอะ..."
เซ่าเอินฉือเหมือนไม่ได้ยิน จูบลงบนริมฝีปากของเธออีกครั้ง ซับเอาความหวานในปากเธอ เหมือนหิวโหยมานาน ไม่ยอมปล่อยง่ายๆ
ก้นตาสีเข้มแคบยาวของเขา ความปรารถนาพลุ่งพล่าน เหมือนกำลังบอกเธอว่า จูบให้เสร็จก่อน แล้วค่อยทายา