"บ้าเอ๊ย" เมิ่งยวนหันกลับมา ยกมือขึ้นเช็ดคราบเลือดที่มุมปาก ราวกับว่าได้ลิ้มรสอะไรสกปรก เธอใช้หลังมือเช็ดซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนมุมปากถลอกจึงหยุด
หลูเสี่ยวเสี่ยวเหลือบมองเซ่าเอินฉือ แล้วชี้ไปทางเมิ่งยวน "ฉันไปปลอบเธอก่อน เดี๋ยวมา"
เขาตอบรับเสียงเรียบ "อือ"
เธอเดินเข้าไปในลิฟต์กับเมิ่งยวน ในพื้นที่แคบๆ ทั้งสองเงียบงัน
หลูเสี่ยวเสี่ยวเข้าใจเมิ่งยวนดี เมื่อเธอโกรธมากๆ เธอไม่อยากพูดอะไร อยากอยู่คนเดียวเพื่อย่อยอารมณ์ เมื่อเธอพร้อมจะพูด เธอค่อยปลอบ
เมื่อถึงห้องนั่งเล่นชั้นหนึ่ง เมิ่งยวนหยิบกระเป๋าหนัง เดินออกจากหัวชิงเจียหยวนโดยไม่พูดอะไร ส้นสูงกระทบพื้นเหมือนนางแบบเดินบนรันเวย์
ตอนที่เดินออกจากประตู อารมณ์ของเธอแตกสลาย จมูกเริ่มแสบ น้ำตาไหลอาบแก้มโดยไม่ยั้ง
หลูเสี่ยวเสี่ยวรีบโอบกอดเธอ ลูบหลังเบาๆ เสียงเบา "ยวนยวน อย่าร้องไห้เลย ทั้งหมดเป็นความผิดฉัน รู้ว่าชิวปั๋วเหย่เป็นคนแบบนี้ ยังปล่อยให้พวกเธออยู่ด้วยกันตามลำพัง"
เมิ่งยวนร้องไห้จนหายใจไม่ออก ครึ่งหนึ่งเพราะชิวปั๋วเหย่ อีกครึ่งเพราะเหอซี
เธอรู้สึกว่าตัวเองเปลี่ยนไป หลังจากถูกชิวปั๋วเหย่จูบหลายครั้ง ความชอบที่มีต่อเหอซีเริ่มสั่นคลอน
วิดีโอทำให้เหอซีเข้าใจผิด ทำร้ายจิตใจเขา เธอไม่รู้จะเผชิญหน้ายังไง
เมิ่งยวนพูดทั้งน้ำตา "เสี่ยวเสี่ยว ฉันไม่รู้จะทำยังไงดี ฉันเคยบอกเธออย่างมั่นใจว่าในใจฉันมีแต่เหอซี... แต่ตอนนี้ ฉันไม่รู้จะเผชิญหน้ากับทุกอย่างยังไง..."
หลูเสี่ยวเสี่ยวก็ทำอะไรไม่ได้ ก้มหน้าถาม 037 "ชิวปั๋วเหย่ชาติก่อนแต่งงานกับเมิ่งยวนจริงหรือเปล่า? ความสัมพันธ์ดีไหม? เมิ่งยวนรักเขาจริงๆ หรือถูกบังคับ?"