เซ่าเอินฉือใบหน้าหล่อเหลามืดดำลง เหตุการณ์ที่กลัวที่สุดก็เกิดขึ้นจนได้
ถ้าไม่มั่นใจว่าหลูเจียเหยี่ยนมีแฟนแล้ว ตอนนี้เขาคงเกือบสงสัยว่าพี่เขยคนนี้แอบอ้างชื่อน้องสาวมาหลอกให้เขาขึ้นเตียงเพื่อหาผลประโยชน์
เซ่าเอินฉือกลั้นหายใจ ตัวเกร็ง ระมัดระวังแกะมือของหลูเจียเหยี่ยนที่กอดแขนเขาอยู่ออก
นิ้วเพิ่งหลุดได้ ก็มีขายาวทาบขึ้นมาทันที พาดอยู่ที่เอวของเขา แน่นกว่าเมื่อกี้อีก
หลูเจียเหยี่ยนที่อยู่ในความฝันพึมพำซ้ำๆ ว่า "อินอิน อย่าไป..."
เซ่าเอินฉือ: "..."
เขาขมวดคิ้ว รู้สึกหมดคำพูดจริงๆ
ฝันก็ฝันเถอะ พูดได้แค่ประโยคเดียวรึไง?
บ้าไปแล้ว ไม่งั้นเห็นแก่หน้าหลูเสี่ยวเสี่ยว เซ่าเอินฉืออยากจะตบหน้าให้สักทีจริงๆ
อินอินอยู่อินอินไป ฝันก็ยังคิดถึงเธอ งั้นทำไมไม่ไปนอนกับเธอเอง ต้องมารังแกคนนอกอย่างเขาเนี่ย?
เซ่าเอินฉือหายใจเข้าลึกๆ พยายามระงับความเซ็งและความอยากลงไม้ลงมือที่พลุ่งพล่านในอก
เขาเอี้ยวตัวลงไปกระซิบข้างหูหลูเจียเหยี่ยน เสียงเบา: "ถ้ายังไม่ปล่อยอีก อินอินของนายจะไม่เอานายแล้วนะ"
คำพูดนี้กลับได้ผลอย่างไม่คาดคิด
ขนตาหลูเจียเหยี่ยนกระพือสองที เหมือนได้ยินคำขู่ที่น่ากลัวอะไรในความฝัน แขนทั้งสองข้างก็ค่อยๆ คลายออกจริงๆ พลิกตัวหันหลังให้เซ่าเอินฉือ
เซ่าเอินฉือต้องชื่นชมตัวเอง ที่อดได้จนถึงตอนนี้ยังไม่ลงมือ
เขาค่อยๆ ลุกจากเตียง เพิ่งยืนขึ้นก้าวแรก คนบนเตียงก็ขยับตัวขึ้นมาทันใด เซ่าเอินฉือแทบจะสะท้อนก้มตัวลงไปหมอบกับพื้นในท่าเหมือนกราบผู้ใหญ่ตอนตรุษจีน