ผ่านไปสามวินาที ล็อกประตูก็ถูกไขจากด้านใน
หลูเสี่ยวเสี่ยวยืนอยู่หลังประตู สวมชุดนอนสีขาวลายหูยาว ตัวเสื้อหลวมกว้างยาวถึงต้นขา เผยให้เห็นขาเรียวขาวเนียนสองข้าง
ใบหน้าแดงเรื่อ เสียงแหบพร่าเอ่ยว่า "พี่คะ เมื่อกี้หนูอาบน้ำเกือบเป็นลม โชคดีที่ตั้งสติทัน รีบโทรหาเซ่าเอินฉือให้มาช่วยอุ้มออกมาได้ทัน"
หลูเจียเหยี่ยนที่ยืนอยู่หน้าประตู สีหน้าเคร่งขรึมจ้องมองน้องสาว ขมวดคิ้วแล้วเย้ยหยัน "หลูเสี่ยวเสี่ยว มีความสามารถก็โกหกต่อไปอีกสิ"
ไม่รู้เพราะอะไร หลูเสี่ยวเสี่ยวรู้สึกว่าสายตาพี่ชายตอนนี้น่ากลัวเป็นพิเศษ แฝงไว้ด้วยการจ้องมองที่กดดันจากสายเลือด เธอตื่นตระหนกกลืนน้ำลาย มือทั้งสองกำชายเสื้อแน่นโดยไม่รู้ตัว
"อาบน้ำเกือบเป็นลม?" สายตาหลูเจียเหยี่ยนหยุดที่ริมฝีปากสีชมพูบวมแดงของเธอ มุมปากยกยิ้มเยาะ "ปากบวมขนาดนี้ กล้าดียังไงมาพูดปดกับฉัน?"
เขารู้ทุกอย่างมานานแล้ว เพียงแต่ไม่อยากจับโกหกเละเทะ
หลูเจียเหยี่ยนเดินเลี่ยงเธอเข้าไปในห้องโดยตรง
สายตาพยุดที่ชายหนุ่มในห้อง ความระวังลดลงไปบ้าง
เซ่าเอินฉือยืนอยู่ข้างเตียง เสื้อผ้ายังเป็นชุดเดิมจากตอนเย็น เพียงแต่ผมยุ่งเหยิงเล็กน้อย นอกนั้นดูไม่ออกว่ามีอะไรเปลี่ยนไป
"พี่ครับ เสี่ยวเสี่ยวเป็นลมจริง ๆ เราสองคนไม่ได้ทำอะไรกันจริง ๆ"
หลูเจียเหยี่ยนยังไม่เคยผ่านเรื่องผู้หญิง ได้แต่ขมวดคิ้วแบบครึ่งเชื่อครึ่งไม่เชื่อ "ดึกขนาดนี้ สองคนอยู่ห้องเดียวกันอันตรายมาก"
เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เหมือนคิดแผนที่คิดว่าสมบูรณ์แบบออกมาได้ "เซ่าเอินฉือ คืนนี้นอนกับฉัน หลูเสี่ยวเสี่ยว ไปนอนกับพี่สะใภ้ตัวน้อยของเธอ"