วันที่ 29 มิถุนายน ปิดเทอมฤดูร้อนอย่างเป็นทางการ
หนึ่งเดือนที่ไม่มีภารกิจจากระบบ สำหรับหลูเสี่ยวเสี่ยวแล้ว สบายตัวมากๆ
เดือนนี้เธอไม่มีภารกิจให้กังวล ร่วมทีมกับรุ่นพี่ปีสองเข้าแข่งขันงานวัฒนธรรมวิทยาศาสตร์ชีวภาพ 7 สถาบัน ถ้วยโหนเหอซินหยวน ทีมคว้ารางวัลรองชนะเลิศระดับเมืองมาได้สำเร็จ แถมยังได้รางวัลโปสเตอร์ยอดเยี่ยมอีกด้วย
และตลอดเดือนนี้ หลูเสี่ยวเสี่ยวไม่ได้กินข้าวกลางวันที่บ้านเลย เพราะต้องไปกินข้าวกับแฟนหนุ่มเซ่าเอินฉือตลอด ทำให้การนัดโจวฟู่ซินกินข้าวถูกเลื่อนไปเรื่อย จนเลื่อนมาถึงวันหยุด
คืนนี้ หลูเสี่ยวเสี่ยวชวนโจวฟู่ซินมากินข้าวเป็นการส่วนตัว
โจวฟู่ซินใส่เสื้อยืดสีขาวรัดรูปเรียบง่ายกับกางเกงยีนส์เอวสูงสีเข้ม ผมดำยาวสยายพาดบ่า ใบหน้าสะอาดสะอ้อนเผยให้เห็นความเหนื่อยล้านิดๆ แต่พอเห็นหลูเสี่ยวเสี่ยว เธอก็ยิ้มจนตาหยี
เธอวิ่งเล็กๆ มาถึงที่นั่ง แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงขอโทษ: "ขอโทษนะเสี่ยวเสี่ยว ฉันหางานพิเศษใหม่ทำหลังปิดเทอม เจ้านายเพิ่งจะปล่อยฉันออกมา"
หลูเสี่ยวเสี่ยวยิ้มส่ายหัว ดวงตาดั่งดาวเปล่งประกายอบอุ่น: "วันนี้ฉันเลี้ยงเอง จะมาสายหน่อยก็ไม่เป็นไร"
โจวฟู่ซินนั่งฝั่งตรงข้าม ใช้มือเท้าคาง แล้วแซวด้วยสีหน้าแบบคนชอบกินเมล่อน: "เสี่ยวเสี่ยว หนุ่มหล่อประจำมหาวิทยาลัยเซ่านี่ ยอมปล่อยเธอออกมาได้ยังไงเนี่ย"
"เฮ้อ อย่าพูดเลย เขาติดหนึบมาก" หลูเสี่ยวเสี่ยวพูด พร้อมส่งโทรศัพท์มือถือให้เธอ นิ้วเรียวแตะบนหน้าจอ: "ฟู่ซิน อยากกินอะไรดื่มอะไร ก็สั่งได้เลยนะ ไม่ต้องเกรงใจ ฉันมีเงินค่าขนมเยอะแยะ"
โจวฟู่ซินรับโทรศัพท์มา ยิ้มอย่างจริงใจ: "งั้นฉันไม่เกรงใจแล้วนะ"
ระหว่างที่เธอสั่งอาหาร หลูเสี่ยวเสี่ยววางมือบนโต๊ะ โน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย หรี่ตามองแล้วถาม: "เธอกับเซี่ยอี้ฮุยเป็นยังไงบ้าง? เขายังตามจีบเธออยู่ไหม?"