เซ่าเอินฉือนั่งลงข้างๆ เธอ หน้าผากชนกับหน้าผากของเธอ สายตาสบกัน ดวงตาของเขาคมเข้ม ภายในนั้นตอนนี้มีเพียงใบหน้าของเธอคนเดียว
“จะให้ฉันพาไปจูบบนเตียงไหม?” เขาเอ่ยขึ้น เสียงแหบเล็กน้อย
หลูเสี่ยวเสี่ยวถูกดวงตาหยาดเยิ้มสีดำสนิทของเขาจ้องจนตัวอ่อนไปหมด พยักหน้าอย่างมึนงง
เซ่าเอินฉือมุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่งดงาม ก้มตัวอุ้มเธอขึ้นในแนวนอน
เขาวางเธอลงบนเตียงพร้อมกับทาบร่างลงไป ก้มหน้าคาบติ่งหูนุ่มๆ ของเธอ ปลายลิ้นเฉียดผ่านอย่างแผ่วเบา น้ำเสียงอบอวลไปด้วยรอยยิ้มที่เย้ายวนใจ: “ครั้งนี้เธอเตรียมตัวพร้อมแล้วหรือยัง?”
หลูเสี่ยวเสี่ยวถูกเขากัดจนทั่วร่างซ่า ความรู้สึกดีๆ เต็มไปหมด กลิ่นมิ้นต์และดอกโสนหอมละมุนจากตัวเขาลอยมาเตะจมูก
สมองของเธอว่างเปล่าไปชั่วขณะ ลืมภารกิจไปโดยสิ้นเชิง เอื้อมมือไปโอบคอเขา แล้วเงยหน้าจูบขึ้นไป
ในวินาทีที่ริมฝีปากประกบกัน เซ่าเอินฉือครางอู้อี้ในลำคอ แล้วทำให้จูบนั้นหนักขึ้น
เซ่าเอินฉือประสานมือของหญิงสาวไว้ กดลงข้างหมอนของเธอ จูบอยู่นาน จนทั้งคู่หายใจไม่ทั่วท้อง เขาจึงถอยออกมาเล็กน้อย ดวงตาหยาดเยิ้มยาวเรียวแต้มด้วยกิเลส ก้มลงกระซิบข้างหูเธอ: “เสี่ยวเสี่ยว เธออยากนอนกับฉันไหม?”
หลูเสี่ยวเสี่ยวถูกจูบจนมึนงง ริมฝีปากบวมแดง ดวงตาดั่งดาวเป็นประกายระยิบระยับ กำลังจะพยักหน้าตอบรับ ก็มีเสียงเตือนของ 037 ดังขึ้นในหัว:
[อ๊ายยย เสี่ยวเสี่ยว อย่าลืมว่ายังมีภารกิจอีกนะ หลังจากทำเสร็จแล้วค่อยไปต่อกันเถอะ!]
หลูเสี่ยวเสี่ยวสะดุ้งกลับมารู้สึกตัว ผลักร่างชายหนุ่มที่ทาบอยู่ออกโดยสัญชาตญาณ แล้วลุกขึ้นนั่งอย่างรวดเร็ว
ปลายหูของเธอแดงก่ำ นิ้วมือกำมุมผ้าห่ม พูดตะกุกตะกัก: “ตอนนี้...ตอนนี้ฉันว่ายังไม่ถึงเวลา...”
เซ่าเอินฉือถูกเธอผลักจนเอนหลังเล็กน้อย มือข้างหนึ่งยันอยู่บนเตียง จ้องมองท่าทางที่ตื่นตระหนกและเขินอายของเธอ แล้วหัวเราะเบาๆ อู้อี้หนึ่งครั้ง กดอารมณ์ที่ปั่นป่วนในแววตาลง พูดเสียงเบา: “ฉันรู้ ฉันไม่เคยคิดจะพัฒนาความสัมพันธ์กับเธอไปมากกว่านี้”