เช้านี้หลูเสี่ยวเสี่ยวใส่กระโปรงชุดใหม่ที่คุณนายเวินเพิ่งซื้อให้เมื่อไม่นานมานี้ เสื้อกล้ามสีขาวไร้แขนต่อด้วยจีบสองชั้น ตรงหน้าอกมีโบว์ใหญ่ผูกไว้ ดูสาวน้อยสุดๆ กระโปรงทรงเอวสูงสีดำลายจุด ปลายชายต่อด้วยลูกไม้ระบาย และประดับโบว์ด้วย ยิ่งดูหวานและเซ็กซี่นิดๆ เหมาะสำหรับใส่ไปออกเดทสุดๆ
037 เห็นเธอแต่งตัวแบบนี้ ร่างหมีน้อยลอยอยู่ข้างไหล่ น้ำเสียงดูเหมือนจะประชดประชัน: [เสี่ยวเสี่ยว เธอแต่งตัวสวยขนาดนี้ไปหาหานซือยู่ จะให้เขาคิดถึงเธอไม่ลืมหรือไง?]
หลูเสี่ยวเสี่ยวยืนอยู่หน้ากระจกเต็มตัว หันข้างมองชายกระโปรงที่พลิ้วไหว พอได้ยินก็รอยยิ้มบนมุมปากจางลงเล็กน้อย:"037 เธอเสียงดังเกินไปนะ"
[ก่อนหน้านี้ตอนเธอไปเดทกับเซ่าเอินฉือ เธอยังไม่แต่งตัวสวยขนาดนี้เลย เสี่ยวเสี่ยวเธอลำเอียงมาก!]
"...ฉันใส่กระโปรงใหม่ที่แม่ซื้อให้ ก็ผิดด้วยเหรอ?" เธอหันกลับมา จัดการโบว์ที่หน้าอกหน้ากระจก ไม่สนใจมันอีก
หลูเสี่ยวเสี่ยวหยิบกระเป๋านักเรียนสีขาวเดินออกจากห้องนอน คุณนายเวินกับศาสตราจารย์หลูกำลังจะออกไปข้างนอกพอดี
"สมเป็นลูกฉัน" คุณนายเวินกวาดตามองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า สายตาเต็มไปด้วยความพอใจ "ผิวขาวหน้าสวย งามแต่กำเนิด สมบูรณ์แบบ"
เธอเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าหลูเสี่ยวเสี่ยว ลดเสียงลง น้ำเสียงแฝงความอยากรู้อยากเห็น:"เชื่อสิ วันนี้ตอนเธอทานข้าวเที่ยงกับเสี่ยวฉือ เขาจะต้องตะลึงในความสวยของเธอแน่นอน"
หลูเสี่ยวเสี่ยวตกใจเล็กน้อย:"แม่ แม่รู้ได้ยังไงว่าวันนี้ฉันมีนัด?"
ศาสตราจารย์หลูเปลี่ยนรองเท้าแล้ว นั่งบนโซฟารอคุณนายเวิน มือถืออยู่ในมือ ไม่ได้เงยหน้าขึ้นมา