“ก็……เป็นเพราะช่วงนี้กินเผ็ดมากไป เลยไฟขึ้น จมูกถึงได้เลือดออก”
หลูเสี่ยวเสี่ยวพยายามทำให้น้ำเสียงของตัวเองฟังดูเป็นธรรมชาติ สายตาลอยไปทางอื่น ไม่กล้ามองหน้าเขา “คุณอย่าคิดมากเด็ดขาด จริงๆ นะ ไม่ได้เป็นเพราะแอบดูคุณอาบน้ำแล้วถึงเลือดกำเดาไหล”
เซ่าเอินฉือใช้มือข้างหนึ่งประคองคาง จ้องมองเธอด้วยสายตาขี้เกียจๆ คล้ายกำลังดูว่าเธอจะมโนเรื่องอะไรขึ้นมาอีก “ถ้าไฟขึ้น ก็ควรดื่มน้ำสมุนไพรแก้ร้อนให้มากๆ สิ ทำไมต้องแอบหลบฉันด้วยล่ะ”
ตั้งแต่วางวิดีโอไป เขาก็ส่งข้อความถึงเธอหลายข้อความ แต่เธอไม่ตอบแม้แต่ข้อความเดียว
เดิมทีเขาคิดจะไปหาเธอ แต่ชิวปั๋วเหย่กลับส่งข้อความมา: [หลูเสี่ยวเสี่ยวพาภรรยาฉันไปร้านกาแฟแล้ว ที่อยู่ส่งให้แล้วนะ อย่าลืมมานะ แต่อย่ามากวนเราสองคนหนุ่มสาว]
เซ่าเอินฉือตอบกลับอย่างไม่ใส่ใจ: [ได้]
เขาดึงสติกลับมา สายตาจ้องไปที่ใบหน้าของเธออีกครั้ง นิ้วมือที่ขาวสะอาดและเรียวบางวางลงบนหลังมือของเธอ ปลายนิ้ววาดเป็นวงกลมเบาๆ แล้วเอ่ยถามเชิงสำรวจ “หลูเสี่ยวเสี่ยว เมื่อเช้าฉันอาบน้ำถูกเธอเห็นผ่านวิดีโอ ฉันยังไม่อายเลย แล้วเธอจะอายอะไรล่ะ”
หางตาของเซ่าเอินฉือมีรอยยิ้มเย้ายวนใจ มุมปากยกขึ้น “หรือว่า……เธอเริ่มชอบฉันแล้วล่ะ?”
ชอบหรือ?
หลูเสี่ยวเสี่ยวถามตัวเองในใจอย่างรวดเร็ว แล้วก็ปฏิเสธทันที สายตาจ้องมองไปที่โต๊ะ ไม่กล้ามองสบตาเขา พยายามทำตัวให้ปกติ “ฉันบอกแล้วไง ไม่อาย แค่ไฟขึ้นเฉยๆ”
เธอไม่อยากจะยุ่งกับเขาอีก หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาส่งข้อความถึงเมิ่งยวน: [คุยกันเป็นยังไงบ้าง? ให้ฉันไปด้วยไหม?]
โทรศัพท์ไม่สว่างขึ้นมาทันที