หลูเสี่ยวเสี่ยวก้มลงมองตัวเอง กางแขนออกหมุนตัวต่อหน้าเขา ชายกระโปรงพลิ้วขึ้นเบา ๆ น้ำเสียงไม่ยอมแพ้:“ตรงไหนที่โป๊? ฉันว่ามันก็ดีออกนะ”
ตอนที่เธอหมุนตัว ชายกระโปรงปลิวขึ้น เผยให้เห็นขอบกางเกงในเซฟตี้
เซ่าเอินฉือกลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว นิ้วกำแน่นแล้วคลายออก น้ำเสียงแฝงความอดกลั้น:“กระโปรงสั้นเกินไป ยาวแค่ต้นขา เดี๋ยวคนมองเยอะ ฟังนะ ขึ้นไปเปลี่ยน”
หลูเสี่ยวเสี่ยวไม่สนใจเขา อ้อมหน้ารถเปิดประตูข้างคนขับนั่งเข้าไป กอดอกแก้มป่อง:“ฉันเลือกตั้งครึ่งชั่วโมงกว่าจะได้ตัวนี้มา จะไม่เปลี่ยน!”
เซ่าเอินฉือทำอะไรเธอไม่ได้ นั่งลงที่เบาะคนขับ หันมาหาเธอ มือเรียวบางวางบนหลังมือเธอ น้ำเสียงอ่อนลง:“ไม่เปลี่ยนก็ไม่เปลี่ยน อย่าโกรธเลย” พยุดไปครู่หนึ่งแล้วพูดตรง ๆ:“ฉันแค่คิดว่ามันสวยเกินไป ไม่อยากให้พวกผู้ชายในห้องได้เห็น”
หลูเสี่ยวเสี่ยวได้ยินคำอธิบายนี้ ความหวานซึมเข้าไปในใจ เธอหันไปโอบใบหน้าหล่อเหลาของเขา จุ๊บเบา ๆ ที่ริมฝีปากบางของเขา แล้วพูดเบา ๆ:“เอาล่ะ ฉันไม่โกรธแล้ว”
ความสนิทสนมที่หญิงสาวเริ่มต้น ทำให้หัวใจของหนุ่มน้อยปั่นป่วน
สายตาของเซ่าเอินฉือมืดลงในทันที เสียงแหบพร่า:“ไปเบาะหลัง ฉันไม่ได้จูบเธอจริงจังมานานแล้ว”
พูดตรงขนาดนี้ หลูเสี่ยวเสี่ยวปลายหูร้อนผ่าว ปากบ่นว่า“เธอพูดแบบนี้ได้ยังไง” แต่มือก็ปลดเข็มขัดนิรภัย ปีนออกไปเดินอ้อมไปเบาะหลัง