ร้านอาหารตะวันตกสุดหรูแห่งหนึ่ง โคมไฟระย้าคริสตัลเปล่งประกายระยิบระยับ อากาศเต็มไปด้วยกลิ่นหอมของแชมเปญ
หลูเสี่ยวเสี่ยวที่นั่งอยู่ริมหน้าต่าง ส่วนหานซือยูนั่งอยู่ตรงข้ามเธอ
ตอนแรกเธอคิดจะทานข้าวง่ายๆ ที่ร้านอาหารใกล้โรงเรียน แต่ก็ต้องยอมตามใจเขา
หานซือยูพูดขณะขับรถ: "จองร้านไว้แล้วล่วงหน้า และฉันไม่ชอบให้ผู้หญิงเลี้ยงข้าว มันทำให้ฉันเสียหน้านัก"
ตอนนั้นเธอทำได้แค่ยิ้มแหยๆ ภารกิจเหลืออีกแค่ 19 นาที สุดท้ายก็ต้องเดินตามเขาเข้าไปในร้านอาหารตะวันตกสุดโรแมนติกแห่งนี้
พนักงานเสิร์ฟยกจานสุดท้ายมาเสิร์ฟ อาหารเลิศรสถึงจะครบชุด ซาชิมิหอยเชลล์แช่แข็งสดใหม่ส่งมาทางเครื่องบิน เอสคาร์โกต์อบเนยฝรั่งเศส กุ้งมังกรน้ำเงินฝรั่งเศสย่างถ่าน ริซอตโต้ทรัฟเฟิล มาการองโฮมเมดกับผลไม้สด
ถ่ายรูปออกมาสวยมาก แต่หลูเสี่ยวเสี่ยวไม่ได้อัปลงไหว้เหยียน แต่ยกกล้องขึ้นมาเล็งไปที่หานซือยูแล้วถ่ายรูปหนึ่งใบ
หานซือยูกำลังค้างคางอย่างเกียจคร้าน ปลายแขนเสื้อเชิ้ตสีขาวพับขึ้นถึงปลายแขน นาฬิกาข้อมือราคาแพงเรืองแสงวับวาวใต้แสงไฟเย็นเฉียบ เขาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยแล้วหัวเราะแผ่วเบา: "เธอไม่ถ่ายอาหาร แต่มาถ่ายฉันทำไม?"
หลูเสี่ยวเสี่ยวก้มหน้าส่งรูปให้เซ่าเอินฉือ แล้วพูดออกไปตามสบาย: "ก็แน่ล่ะ เธอดูน่าสนใจกว่าอาหารจะตาย"
พูดจบเธอเองก็ชะงักไปชั่วครู่ ปลายนิ้วหยุดอยู่บนปุ่มส่ง เมื่อก่อนเคยหยอดเซ่าเอินฉือจนชิน ปากก็พูดไปตามเคย เพิ่งรู้ตัวว่าคนที่นั่งตรงหน้าคือคนอื่น
หานซือยูได้ยินคำพูดนั้น รอยยิ้มราวกับมีมนต์สะกด ดวงตาสีนิลมองเธอ แล้วพูดเสียงต่ำ: "อย่างนั้น ระหว่างฉันกับเซ่าเอินฉือ ใครดูน่ากินกว่ากัน?"
หลูเสี่ยวเสี่ยวก้มหน้าไม่สนใจเขา แต่จ้องไปที่หน้าจอมือถือ รอให้เซ่าเอินฉือเดือดแล้วก็โทรมาถามด้วยความโกรธ ภารกิจที่ 41 ก็จะสำเร็จ